Obiekty

Atara (hebr.) to ozdobny pas wykonany zazwyczaj z szychowej pasmanterii (koronki srebrnej lub złotej zaplatanej w rozety i łuski), bogato dekorowany wypukłym haftem. Atarę naszywa się – jako ozdobę i wyznacznik zamożności – na górną krawędź tałesu, w jego centralnej części (więcej szczegółów zob. w: Anna Lebet-Minakowska, Katalog judaików. Część 1: Tkaniny, Kraków 2008, s. 252–270).

Zabytkowa atara z kolekcji Muzeum Okręgowego w Lesznie jest prostokątnym, ozdobnym pasem z formowanej, srebrnej koronki, zaokrąglonym na końcach. Przedmiot wykonany został techniką szychową, tzw. hiszpańskiej roboty, na warsztacie aturowym, na bawełnianym podkładzie. Układany z taśmy srebrnej w ornament ciągły, posiada roślinny – palmetowy wzór (popularny w Polsce ornament chasydzki), otoczony plecioną, łuskową bordiurą. Był on charakterystyczny dla szycharzy z Sasowa (Ukraina), największego ośrodka produkującego atary.

Atarę zakupiono do zbiorów w 1996 r. od Aleksandra Sanoka, prywatnego kolekcjonera z Leszna. Przywieziona została z terenu południowo-wschodniej Polski. Poprzedni właściciel nie wskazał dokładnego miejsca pochodzenia przedmiotu. Zabytek prezentowano na stałej wystawie poświęconej historii i kulturze Żydów.

Dariusz Czwojdrak