Obiekty

Cotygodniowe święto żydowskie – szabat – kończy w sobotę wieczorem ceremonia hawdali, czyli oddzielenia. Jedną z obrzędowych czynności towarzyszących ceremonii jest wąchanie wonnych korzeni i ziół lub roztartych płatków róży. Umieszcza się je w ozdobnej puszce na wonności, nad którą odmawia się błogosławieństwo (M. Goldstein, K. Dresdner, Kultura i sztuka ludu żydowskiego na ziemiach polskich, Lwów 1935, s. 40–41). Zapach ziół ma w sposób symboliczny ożywiać ciało opuszczone przez dodatkową duszę szabatową (hebr. neszama jetera). Ma również pomóc wierzącym w znoszeniu trudów nadchodzącego tygodnia. Formy pojemników na wonności ulegały zmianie w różnych okresach, ale z zachowaniem tradycyjnych wzorów – zazwyczaj miały kształt baszt, budynków lub pudełek.

Balsaminka wieżyczkowa ze zbiorów Muzeum Nadwiślańskiego w Kazimierzu Dolnym jest wsparta na kolistej, profilowanej stopie. Trzon ma tralkowy. Pojemniczek na zioła ma kształt sześcianu, o filigranowych ściankach zaopatrzonych w drzwiczki ozdobione ornamentem z drobnych kwiatków. W dolnych narożach znajdują się cztery dzwoneczki umieszczone na kolistych zaczepach, w górnych – cztery obracające się chorągiewki. Pojemnik nakryty jest stożkowym daszkiem z kulką i iglicą. Brak chorągiewki na iglicy.

Przedmiot został zakupiony do zbiorów Muzeum Sztuki Złotniczej (oddziału Muzeum Nadwiślańskiego w Kazimierzu Dolnym) w 1984 r.