Obiekty

Rytualne naczynie do przechowywania wonnych ziół. Podstawa ze stopu cyny, zbiornik na zioła z ciemnego szkła, elementy ozdobne wokół i wieżyczka ze stopu cyny. Podstawa jest sygnowana od spodu grawerunkiem z dwoma gwiazdami.

Balsaminka stanowi liturgiczne naczynie żydowskie w postaci puszki ze zdobieniami, które służy do przechowywania wonnych przypraw korzennych i ziół, m.in. goździków, imbiru, muszkatu, ziela angielskiego z mirtem czy płatków róż. Najstarsze zachowane informacje o naczyniach na wonności pochodzą z XII w. Balsaminki wykorzystuje się w trakcie hawdali – modlitwy, która kończy szabat. Po włożeniu wonności do jej wnętrza odmawiano nad nimi błogosławieństwo, a następnie wdychano ich zapach. Zwyczaj wdychania wonnych ziół na zakończenie szabatu, uroczystości symbolicznego oddzielenia czasu świętego od czasu powszedniego, stanowi pozostałość po okresie, kiedy Żydzi składali ofiarę kadzidelną w Świątyni Jerozolimskiej. Po jej zburzeniu zwyczaj zastąpiono modlitwą i obrzędami nawiązującymi do pewnych jego elementów.

Balsaminki miały i mają różne kształty. Najbardziej były rozpowszechnione balsaminki wieżyczkowe, w kształcie nawiązującym do twierdzy – Wieży Warownej, biblijnego symbolu Boga. W XIX w. wykonywano balsaminki w kształcie ryb.