Przypadające jesienią święta Sukkot wieńczy radosne Simchat Tora (w diasporze 23 dzień miesiąca Tiszri), podczas którego Żydzi wyrażają radość z powodu posiadania Tory. Obiektem najmocniej bodaj kojarzonym z tym świętem jest chorągiewka, zwana degel Simchat Tora (תורה שמחת דגל), którą w młodzi chłopcy mocowali na kijkach i oświetlali żywym ogniem. Dekoracja chorągiewek nawiązuje do tradycji, której źródła leżą w liturgii Simchat Tora. W tym dniu odczytywana jest 54. i ostatnia w rocznym cyklu czytania Tory parasza V'zot ha-Berachah (הַבְּרָכָה וְזֹאת). Łącznie, w siedmiu fragmentach, czytane są rozdz. 33:1-34:12 Księgi Dewarim, w której mowa jest o śmierci Mojżesza i jego błogosławieństwie dla dwunastu plemion Izraela. Stąd właśnie dominującymi, obok przedstawień Tory i korony, są te nawiązujące do założycieli i atrybutów kolejnych plemion. Często spotykanym motywem jest także postać samego Mojżesza i Aarona. Na chorągiewkach znajdujemy napisy wskazujące na konkretny obóz/zastęp (מחנה), np. chorągiewka obozu Judy, Aszera czy Rubena. Odwołanie do dwunastu plemion ma również wydźwięk symboliczny, jako zakończenie rocznego, a więc 12-miesięcznego cyklu liturgicznego.
W zbiorach Muzeum Etnograficznego w Krakowie zachowało się sześć przykładów takich chorągiewek. Pierwszy z nich to chorągiewka drukowana na różowej bibule. W czarny prostokąt wpisano jasny owal, a na nim w centralnym miejscu przedstawiono zwój Tory z koroną oraz wspierające się o niego lwa (po stronie lewej) i jelenia (po prawej) oraz dwugłowego orła (poniżej). Na wstędze napisy keter i Tora (תורה כתר). Przestrzeń wokół owalu wypełniona jest motywami geometrycznymi i roślinnymi oraz napisem degel machane Aszer (אשר מחנה דגל). Z drugiej strony motywem centralnym staje się scena akedy z napisem Abraham sameach beSimchat Tora Icchak sameach beSimchat Tora (בשת שמח יצחק בשת שמח אברהם). Poniżej roztańczony orszak mężczyzn niosących zwoje Tory, chłopcy z chorągiewkami i napis תי בשמחת ושמחו שישו.
Do kolekcji MEK trafiła najprawdopodobniej za sprawą Reginy Lilientalowej i jej współpracy podczas prac redakcyjnych Dziecka żydowskiego (wyd. 1904 r.) z późniejszym założycielem Muzeum, a od 1903 r. redaktorem działu etnograficznego w wydawanych przez Akademię Umiejętności Materiałach Antropologiczno-Archeologicznych i Etnograficznych, Sewerynem Udzielą (1857-1937). Prezentowana chorągiewka została w tej pracy wykorzystana jako materiał ilustracyjny. Ma wymiary 21 x 16 cm i pochodzi prawdopodobnie z wydawnictwa Jakuba Ehrenpreisa we Lwowie. Datować ją można na 2. poł. XIX w.
