Przypadające jesienią święta Sukkot wieńczy radosne Simchat Tora (w diasporze 23 dzień miesiąca Tiszri), podczas którego Żydzi wyrażają radość z powodu posiadania Tory. Obiektem najmocniej bodaj kojarzonym z tym świętem jest chorągiewka, zwana degel Simchat Tora (תורה שמחת דגל), którą w młodzi chłopcy mocowali na kijkach i oświetlali żywym ogniem. Dekoracja chorągiewek nawiązuje do tradycji, której źródła leżą w liturgii Simchat Tora. W tym dniu odczytywana jest 54. i ostatnia w rocznym cyklu czytania Tory parasza V'zot ha-Berachah (הַבְּרָכָה וְזֹאת). Łącznie, w siedmiu fragmentach, czytane są rozdz. 33:1-34:12 Księgi Dewarim, w której mowa jest o śmierci Mojżesza i jego błogosławieństwie dla dwunastu plemion Izraela. Stąd właśnie dominującymi, obok przedstawień Tory i korony, są te nawiązujące do założycieli i atrybutów kolejnych plemion. Często spotykanym motywem jest także postać samego Mojżesza i Aarona. Na chorągiewkach znajdujemy napisy wskazujące na konkretny obóz/zastęp (מחנה), np. chorągiewka obozu Judy, Aszera czy Rubena. Odwołanie do dwunastu plemion ma również wydźwięk symboliczny, jako zakończenie rocznego, a więc 12-miesięcznego cyklu liturgicznego.
W zbiorach Muzeum Etnograficznego w Krakowie zachowało się sześć przykładów takich chorągiewek. Trzy z nich pochodzą z oficyny wydawniczej M. Lenkowicza (Lewkowicza) przy ul. Rabina Meisselsa 28 w Krakowie (28 מייזעלסגאססע .ראב קראקא לענקאוויטש .מ). Prezentowana chorągiewka pochodzi z ok. 1910 r. (670 wg skróconej rachuby kalendarza żydowskiego) i zawiera na różowym papierze dwustronną dekorację ujętą w ozdobne obramowanie. Pierwsza strona zawiera informację, iż chorągiewka należy do obozu Symeona (שמעון מחנה דגל) oraz tradycyjny nakaz radowania się w dniu święta (תורה בשמחת ושמחו שישו). W centralnym miejscu umieszczono symboliczne przedstawienie tablic z dziesięciorgiem przykazań, a obok, z dwu stron, podobiznę jeleni. Odwołań należy być może szukać we fragmencie talmudycznego traktatu Pirke Awot: Bądź (...) rączy jak jeleń i potężny jak lew, aby wypełniać wolę twojego ojca, który jest w niebie . W lewym dolnym rogu tarcza z herbem w postaci pionowych pasów oraz dwoma szerokimi, poziomy na górze i ukośny, po trzy gwiazdy każdy, całość zwieńczona koroną. Po obu stronach tarczy wspierają się dwa lwy. Dekoracja drugiej strony zawiera w górnej części powtórzone podobizny dwóch jeleni, a w środku, na kartuszu herbowym datowanie według skróconej rachuby: תרייע שנת. W dolnej części umieszczono podobiznę dwóch kaczek (gęsi?) zwróconych do siebie dziobami oraz panoramę Oświęcimia z podpisem: אשוויענטשים. Całość uzupełniają wzory roślinne i geometryczne.
