Obiekty

Flasza kamionkowa o pękatym brzuścu i smukłej, wąskiej szyjce. Wylew posiada mały dzióbek. Szyjkę z połową brzuśca łączy ucho wstęgowe. Dolna część naczynia pokryta jest białym szkliwem kryjącym, górna – brązowym; na styku kolorów znajduje się dookolny żłobek. Wnętrze flaszy pokryto białym szkliwem. Przedmiot nie jest sygnowany. Powstał w Fabryce Naczyń Kamionkowych w Łowiczu, należącej do Weksteinów – rodziny o żydowskich korzeniach. Fabryka działała w latach 1875–1939. Początkowo produkcję nadzorowali specjaliści sprowadzeni z Bunzlau (dzisiejszy Bolesławiec), którzy przeszkolili miejscowych pracowników w produkcji naczyń kamionkowych. W okresie międzywojennym fabryka Weksteinów była jednym z największych tego typu zakładów w Europie i okresowo zatrudniała od 70 do 200 osób. Jej wyroby cieszyły się dużym powodzeniem w Królestwie i poza jego granicami, były też nagradzane na wystawach.

Flasza pochodzi z kolekcji Muzeum Starożytności i Pamiątek Historycznych Władysława Tarczyńskiego w Łowiczu – pierwszej łowickiej instytucji muzealnej, założonej na początku XX w. (M. Wojtylak, Saga rodu Weksteinów [w:] „Łowiczanin. Kwartalnik Historyczny” 2015, nr 1 (48), s. I–III).