Obiekty

Fotografia została wykonana w Działoszycach w pow. pińczowskim w 1902 r. przez Władysława Postawkę (1883–1932), właściciela dóbr Chruszczyna Mała, niedaleko Kazimierzy Wielkiej. Postawka był fotografem amatorem, uwieczniał życie własnej rodziny, dwory i majątki w Świętokrzyskiem, okoliczne krajobrazy i architekturę, ale przede wszystkim mieszkańców należących do rodziny wsi oraz pobliskich miasteczek.

Przedstawieni na fotografii mężczyźni, handlarze zbożem, to mieszkańcy Działoszyc – miasteczka, które w tamtym czasie było typowy sztetlem. Spośród wszystkich miejscowości Królestwa Polskiego miało ono najwyższy, obok Chmielnika czy Kałuszyna, odsetek Żydów, którzy na przełomie XIX i XX w. stanowili ok. 80% ludności (w 1897 r. – 76,6%, w 1921 r. – 83,6%). W połowie XIX w. wzniesiona została murowana synagoga, w jej dobudówce umieszczono cheder, bibliotekę, mykwę i mieszkanie rabina. Działoszyce miały także dość typowy profil gospodarczy: większość działoszyczan zajmowała się rzemiosłem i handlem. Wiadomo, że pod koniec lat 80. XIX w. było tam 38 handlarzy zbożem, a wszystkie gałęzie handlu i przemysłu należały do Żydów.

Zdjęcie stanowi całopostaciowy portret dwóch Żydów w średnim wieku, stojących przed domem. Brodaty mężczyzna po lewej stronie, zwrócony en face, ma na sobie gruby, ciemny dwurzędowy płaszcz z kieszeniami w typie bekieszy, wysokie buty z cholewami oraz wysoką stożkowatą futrzaną czapkę (rodzaj kołpaka) w czarnym kolorze. Trzyma go pod rękę nieco niższy mężczyzna, ujęty z lewego półprofilu. On również ubrany jest w długi, ciemny dwurzędowy płaszcz (bekieszę) z kieszeniami i wysokie buty z cholewami. Ma długą, lekko szpakowatą brodę i czarną aksamitną (?) czapkę. W lewej dłoni trzyma drewnianą laskę. Okrycia wierzchnie obydwu mężczyzn zapinane są na lewą stronę. Obaj stoją na okrągłej słomianej wycieraczce, położonej na brukowanym chodniku, przed jednoskrzydłowymi drewnianymi drzwiami wejściowymi (z trzyszybkowym nadświetlem) do budynku mieszkalnego.