Obiekty

Obiekt składa się z dwóch portretów zestawionych obok siebie na jednej płytce szklanej. Pochodzi z krakowskiego zakładu fotograficznego Antoniego Pawlikowskiego, działającego w latach 1906–1925 przy ul. Sławkowskiej. W archiwalnych zbiorach Muzeum Etnograficznego w Krakowie znajduje się ponad trzydzieści klisz szklanych tego autora. Zdjęcia żydowskiego małżeństwa Natelów wykonano prawdopodobnie w 1920 r.

Po lewej stronie znajduje się portret starego religijnego Żyda z długą, siwą brodą i w drucianych okularach. Mężczyzna ma na sobie tradycyjny, długi jednorzędowy płaszcz, tzw. chałat (jid. kapote), zapinany na lewą stronę. Fotografię wykonano z lewego półprofilu w ujęciu do pasa. Postać mężczyzny ukazana jest na siedząco, na tle malowanego ekranu.

Po prawej stronie umieszczono portret Żydówki. Kobieta ma ciemne włosy (prawdopodobnie perukę) upięte z tyłu i ubrana jest zgodnie z nakazaną tradycją zasadą skromności (hebr. cni’ut) – nosi białą bluzkę z koronkowym kołnierzykiem zapinaną na ciemne guziczki, ozdobioną przy szyi, na linii kołnierzyka, niewielką aksamitną kokardką (muszką?). Na wierzch założoną ma ciemną, gładką, prawdopodobnie jedwabną, katanę (kaftan) bez zapięcia. Fotografię wykonano z lewego półprofilu w ujęciu do pasa. Kobieta ukazana jest na siedząco, na tle malowanego ekranu.

Pod każdym ze zdjęć widnieje odręczny opis: „Natel” i numer kolejnej kliszy („13.026”, „13.025”). Na fotografii przedstawiono najprawdopodobniej małżeństwo z Krakowa, który w tamtym czasie zamieszkiwało ponad 40 tysięcy Żydów. Rodzina Natelów (częściej spotykana pisownia nazwiska to „Nattel”) była tam w okresie międzywojennym dość licznie reprezentowana, dlatego z braku dodatkowych źródeł informacji trudno dziś o dokładną identyfikację przedstawionych osób.