Fotografia pochodzi z albumu „Types et Costumes de la Pologne”, którego twórcą był profesor antropologii, lekarz i etnograf Izydor Kopernicki (1825–1891). Nieznany jest dokładny czas powstania albumu, ale na podstawie zamieszczonego na okładce tytułu doktorskiego jego autora oraz datowania najmłodszych zdjęć w nim zawartych można z dużym prawdopodobieństwem określić czas jego utworzenia na lata 1880–1883. Należy przy tym pamiętać, że zgromadzone w albumie fotografie są znacznie wcześniejsze, najstarsze bowiem pochodzą z lat 60. XIX w. Przypuszczalnie to wtedy Kopernicki powziął zamiar zbierania fotograficznych wizerunków „typów ludowych”.
Album „Types et Costumes de la Pologne” wraz z całą spuścizną naukową został przez Kopernickiego przeznaczony Uniwersytetowi Jagiellońskiemu, ostatecznie jednak zasilił zbiory Akademii Umiejętności w Krakowie. Stamtąd po przeszło dwudziestu latach został przekazany do nowo powstałego Muzeum Etnograficznego (1911), najprawdopodobniej za sprawą jego założyciela, Seweryna Udzieli (1857–1937), członka Akademii.
Przeważającą część zdjęć zgromadzonych i zestawionych przez Izydora Kopernickiego w albumie można określić mianem szeroko rozumianej fotografii etnograficznej. Postacie poddane zostały starannemu upozowaniu, a zdjęcia zakomponowane intencjonalnie tak, by sprawiać na odbiorcy wrażenie obiektywnej rejestracji rzeczywistości, uchwycenia obrazu „prawdziwego”. Nadrzędny cel autora stanowiło uwiecznienie typów antropologicznych (często z charakterystycznymi atrybutami), dlatego konieczna była do pewnego stopnia uniwersalizacja przedstawień, a nawet ich uteatralnienie.
Album ma wymiary: wysokość 31,8 cm, długość 48 cm i oprawiony jest w barwioną na brązowo skórę, na której wytłoczono złocone litery tytułu: „Dr. I. KOPERNICKI/ Types et Costumes de la Pologne”. Zawiera trzydzieści dwie karty z 504 fotografiami, zamykane na dwie metalowe klamry. W ręcznie numerowanych okienkach, w układzie po osiem na każdej z sześćdziesięciu trzech stron, umieszczono zdjęcia w popularnym od połowy lat 50. XIX w. formacie carte de visite (cienka odbitka albuminowa, zazwyczaj o wymiarach 6 x 10 cm przyklejona do kartonika). Postacie Żydów, którym poświęcona została jedna piąta całego albumu (104 fotografie), zostały rozmieszczone według kryterium geograficznego i opatrzone podpisami w języku francuskim: Juifs de Cracovie, de Léopol, divers endroits de Galicie, de Vilno, Varsovie, Berdyczew, Bohusław Gouv[ernora]t de Kiew, Kamieniec.
Autorem prezentowanego zdjęcia jest, jak wskazuje firmowa winietka, Szymon Balicer (ok. 1824–1885) – krakowski fotograf pochodzenia żydowskiego. Swój pierwszy zakład otworzył prawdopodobnie w 1849 r. przy ul. Grodzkiej, skąd w 1883 r. przeniósł się na ul. Kolejową 16 (dzisiejsza ul. Westerplatte). Trudno rozstrzygnąć, czy Balicer utrzymywał osobiste kontakty z Kopernickim, pozostaje jednak faktem, że to z jego atelier pochodzi największa liczba „typów” żydowskich zamieszczonych w albumie (36 sztuk). W przeciwieństwie do fotografii Ignacego Kriegera zdjęcia wykonane w zakładzie Balicera nie posiadają cech etnograficznej stylizacji i najprawdopodobniej są portretami jego klientów.
Na zdjęciu sportretowana jest we wnętrzu atelier żydowska kobieta z dziećmi z Krakowa. W centralnym miejscu, na okrągłym stoliku siedzi dwuletnie dziewczynka w sukience i sznurowanych trzewikach. Na lewo od niej stoi kilkuletni chłopiec w dwurzędowym płaszczu (chałacie), jarmułce i z pejsami. Obydwoje ujęci są en face. Po prawej stronie stoi, w ujęciu z lewego półprofilu, kobieta w białej sukni, ozdobionej falbanami i kwiatami, w wysoko upiętej fryzurze (prawdopodobnie peruce). Zdjęcie wykonano na tle malowanego pejzażu i wzorzystym dywanie.
