Obiekty

Fotografia wykonana została najprawdopodobniej przez Juliusza Dutkiewicza w jego zakładzie w Kołomyi w latach 70. lub 80. XIX w. Nie zachowała się wprawdzie żadna pewna informacja potwierdzająca jego autorstwo, ale wskazują na to niektóre przesłanki. Należą do nich charakterystyczne elementy wystroju i wyposażenia zakładu (pokrowiec zakończony czarnym chwostem/ frędzlem jako ozdoba oparcia krzesła), znane z innych zachowanych jego zdjęć. Ponadto fotografia pochodzi z serii kilku jego prac posiadających kolejne numery inwentarzowe w archiwalnej kolekcji Muzeum Etnograficznego w Krakowie.

O samym fotografie wiadomo niewiele. Prowadził swoje atelier kolejno w Suczawie, Stanisławowie, Lwowie i Kołomyi, parał się zarówno fotografią studyjną, jak i plenerową. Do najbardziej znanych jego prac należą zdjęcia dokumentujące tereny i ludność Huculszczyzny i Pokucia. Fotografie tzw. typów ludowych z tych okolic zaprezentował Dutkiewicz, obok krajobrazów Czarnohory, w 1880 r. na pierwszej „Wystawie etnograficznej Pokucia” w Kołomyi.

Prezentowane zdjęcie przedstawia portret starej Żydówki, zwróconej do obiektywu prawym półprofilem. Kobieta siedzi na krześle bokiem, wspierając lewe ramię o jego oparcie ozdobione pokrowcem i czarnym frędzlem. Ubrana jest zgodnie z tradycyjną zasadą skromności (hebr. cni’ut) – ma na sobie ciemną suknię (?) sięgającą szyi, z długimi, wykończonymi taśmą aksamitną rękawami, oraz biały fartuch. Zapięcie na torsie przysłonięte jest przez bogato zdobiony, haftowany napierśnik (załóżka), wykonany przypuszczalnie techniką tzw. hiszpańskiej roboty (jid. szpanier arbajt). Na głowie ma zawiązaną chustę, szczelnie zakrywającą linię włosów. W prawej dłoni trzyma szczotkę, co może stanowić atrybut wykonywanego zawodu (szczotkarka lub handlarka szczotkami).