Obiekty

Gabinetowa fotografia rodziny Baruchów na wakacjach w Alpach, prawdopodobnie w 1908 r. Tadeusz Baruch (1868-1918) z bratem Maksymilianem (1861-1933) oraz swoją żoną Dianą i dziećmi. Stoją na tle studyjnej makiety – szczytów gór.

Po lewej Tadeusz Baruch, wyżej jego brat Maksymilian Baruch, pośrodku w górnym rzędzie (z odręcznym obramowaniem głowy – wydrapane kreski) Diana z Wolffsohnów, żona Tadeusza, autorka listu (,,Mogę Was zapewnić, że niniejsza ta fotografia łże co do wyglądu Diany, która w najważniejszej chwili odwróciła się, spojrzawszy w bok’’); na prawo od niej być może żona Maksymiliana, Anna Konstancja Baruchowa; w rzędzie dolnym od lewej: Halina Baruch, Maria Baruch i Kazimierz Baruch (dzieci Tadeusza i Diany), chłopiec przy kolanach starszego mężczyzny – być może dziadka, Markusa Wolffsohna. Na odwrocie list datowany: 14.8.08, wskazane miejsce pisania: Gossensass (inna nazwa miejscowości - Colle Isarco) – i adres: ,,Bronislas Koral | Hotel Alpenbrick | Weggis | Suisse’’ – zdjęcie wysłane jako awers listu z podróży. (Na temat adresatów korespondencji zob. noty do zdjęć m.in. MPOLIN-A25.1.4, MPOLIN-A25.1.10).

Znaczek częściowo zdarty, razem z częścią okrągłej pieczątki pocztowej, druga pieczątka w całości widoczna, tylko w środkowej części zatarta.

Pośrodku górnej krawędzi ślad po gwoździu lub pinezce.

Tadeusz Baruch (1868-1918) kształcił się w dziedzinie chemii w Zittau w Saksonii. Urodzony w Pabianicach, w okresie I wojny światowej przebywał w Pabianicach i Łodzi (działacz Komitetów Obywatelskich; zob. hasło biograficzne w: A. Kempa, ,,Żydzi dawnej Łodzi. Słownik biograficzny’’, t. 1, Łódź 2001, zob. hasło w Wirtualnym Sztetlu). Maksymilian Baruch (1861-1933) był historykiem i adwokat, pracował w Łodzi (do 1896) i Warszawie (do 1921). Od 1916 r. pracował także w Archiwum Akt Dawnych w Warszawie. W 1922 r. ze względu na stan zdrowia przeniósł się do Nicei, tam zmarł. Zob. jego publikacje udostępnione w Polonie Biblioteki Narodowej (dostęp 18.02.2022). 

PK