Karta rejestracyjna Komitetu Żydowskiego w Oświęcimiu wystawiona dla Loli Bodner oraz jej syna Mieczysława z 1946 roku. Lokalny komitet był oddziałem Centralnego Komitetu Żydów w Polsce (1944–1950). Z założenia była to organizacja świecka i stanowiła polityczną reprezentację Żydów polskich, w skład której wchodzili reprezentanci rozmaitych partii politycznych. Praca organizacji, a w szczególności komitetów lokalnych, skupiała się na pomocy materialnej, aprowizacyjnej oraz mieszkaniowej ocalałym. Lola urodziła się w 1927 roku w Oświęcimiu. Wraz z rodziną mieszkała na ulicy Jagiellońskiej 42–44, na Starych Stawach, gdzie jej rodzice – Natan Silbiger-Haber i Ewa Holtzer – prowadzili cegielnię i posiadali pola uprawne. Lola uczęszczała do szkoły podstawowej im. Królowej Jadwigi. W 1941 roku wraz z rodzicami i dwojgiem rodzeństwa została wysiedlona do Sosnowca. Lola przeszła przez kilka niemieckich obozów pracy, m.in. Saybusch, Annaberg, Märzdorf. Przez większość tego okresu była razem ze swoją siostrą Mirką. Na początku 1945 roku obie siostry wraz z innymi więźniarkami uciekły z obozu pracy Christianstadt, robiąc podkop pod ogrodzeniem. Do czasu nadejścia wojsk radzieckich Lola i Mirka ukrywała się u niemieckiej rodziny w Grünbergu. W marcu Lola wróciła do Oświęcimia, gdzie spotkała się z nieprzyjaznym przyjęciem ze strony dawnych sąsiadów. W mieście poznała Maurycego Bodnera, ocalałego z KL Gross-Rosen. Lola i Maurycy pobrali się w Oświęcimiu w 1945 roku i zaadoptowali Mieczysława – Menachema, ofiarę pseudomedycznych eksperymentów dr. Josefa Mengele. Bodnerowie wyjechali z Oświęcimia w 1946 roku. Przez Cieszyn i Pragę dotarli do Monachium. W 1949 roku wyemigrowali z Niemiec do Izraela. W Izraelu Lola zajmowała się domem, a Maurycy prowadził fabrykę zabawek, a potem pracował w zakładach lotniczych w Lod.
