Kołnierz do kitla

Jednym z elementów żydowskiego ubioru, który można określić mianem liturgicznego, jest kołnierz do kitla, używany przez Żydów podczas nabożeństwa w synagodze z okazji Dnia Pojednania (Pokuty), święta Jom Kipur. Kołnierze charakteryzowały się szczególnie bogatym zdobieniem, wykonanym najczęściej w technice szpanier arbajt, czyli tzw. hiszpańskiej roboty.

Prezentowany kołnierz trafił do zbiorów Muzeum Etnograficznego w Krakowie za sprawą księdza kanonika Edmunda Majkowskiego (1892-1951) z Kopanicy (pow. wolsztyński), jeszcze przed II wojną światową. Razem z nim ks. Majkowski przekazał w depozyt również dwie załóżki (4229/MEK, 4230/MEK) oraz dwie jarmułki (4233/MEK, 4234/MEK), w tym jedną dziecięcą, pochodzące z Grodziska Wielkopolskiego.

Kołnierz o nr. inw. 4231/MEK składa się z prostokątnej (31 cm długości i 12 cm szerokości) bawełnianej tkaniny, na której umieszczono dekoracyjny haft, złożony ze srebrnych i złotych szychowych cekinów i bajorków. Do szycia użyto dobrze widoczne nici bawełniane w kolorze białym i żółtym. W centralnym miejscu widoczny jest motyw kwiatu na sercowatej łodydze, po bokach kwiaty z ośmioma płatkami. Tło wypełniają pojedyncze płatki o kształcie „łezki”.


czytaj więcej
Informacje o obiekcie
Autorstwo
nieznane
Rodzaj obiektu
dodatek do ubioru
szata ceremonialna
Czas powstania/datowania
1750-1850
Miejsce powstania
Grodzisk Wielkopolski (województwo wielkopolskie)
Technika
koronka
haftowanie
szycie ręczne
Materiał/tworzywo
bawełna
płótno
tkanina
nić
metal
Wymiary
wysokość: 11 cm, szerokość: 31 cm,
Słowa kluczowe
Prawa autorskie
obiekt nie jest objęty ochroną prawa autorskiego
Właściciel
Muzeum Etnograficzne im. Seweryna Udzieli w Krakowie
Numer identyfikacyjny
4231/MEK