Książka ze zbiorów Muzeum im. Przypkowskich w Jędrzejowie. Druk hebrajski, wyd. Drukarnia Wdowy i Braci Romm, Wilno 1893, 630 stron. Egzemplarz zakupiony w 1968 r. od Jadwigi Szartowskiej z Kielc.
Tytuł pisany w oryginale:
מםכת בבא מציעא מן תלמוד בבלי
[Masechet Bawa meci’a min Talmud bawli].
Traktat Bawa meci’a z Talmudu babilońskiego.
Stopka ułożona w języku rosyjskim: ТАЛМУДЪ ВАВИЛОНСКІЙ. Tрактатъ Бава Меціа. Талмудической Юриспруденціи. Отдѣлъ II. 1893. ВИЛЬНА. Типографія Вдовы и братьевъ Роммъ. Жмудскій переулокъ соб. Домъ N.328
Na karcie tytułowej i w kilku innych miejscach znajdują się pieczątki: „JOSEF BEKERMAN”, „M. BORENSTEIN RABIN w Chęcinach” i „BUCHHANDLUNG M. M. WALDEN, KIELC”.
Bawa meci’a (Środkowa brama) to drugi traktat Nezikin (Szkody), czwartego porządku Miszny. Traktat zawiera dziesięć rozdziałów, w których omówione są sprawy nieruchomości, kupna, sprzedaży, rzeczy znalezionych, pożyczek, dzierżawy, zastawu i wynagrodzeń.
Talmud to zbiór religijnych, doktrynalnych i prawnych nauk judaizmu. Obejmuje komentarze do Biblii, dyskusje rabiniczne, wskazania moralne, przypowieści oraz wątki folklorystyczne. Jest drugą po Biblii hebrajskiej najważniejszą księgą judaizmu, której studiowanie stanowi do dziś obowiązek każdego ortodoksyjnego Żyda. Talmud składa się z dwóch zasadniczych części – Miszny i Gemary. Podstawową i najstarszą jego część stanowi Miszna, dzieło zawierające normy prawne judaizmu (hebr. halacha), ostatecznie zredagowane w II w. n.e. w języku hebrajskim przez Jehudę ha-Nasiego. Miszna składa się z sześciu tzw. porządków: 1. Zeraim (Nasiona), 2. Moed (Święto), 3. Naszim (Kobiety), 4. Nezikin (Szkody), 5. Kodaszim (Świętości), 6. Tohorot (Rzeczy czyste). Porządki dzielą się na 63 traktaty, a te na rozdziały i lekcje. Nauki głoszone przez następne pokolenia rabinów, stanowiące rozszerzenie i objaśnienie treści zwartych w Misznie, złożyły się na drugą część zwaną Gemarą, spisaną w języku aramejskim.
Gemara była opracowywana w dwóch ośrodkach żydowskich, w Palestynie i Babilonii. W rezultacie powstały dwa Talmudy. Wersja palestyńska, zwana Talmudem jerozolimskim (lub palestyńskim), została zredagowana w IV w. n.e. Wersję babilońską, zwaną Talmudem babilońskim, ukończono ok. 500 r. n.e. Talmud jerozolimski obejmuje 39 traktatów, podczas gdy znacznie obszerniejszy Talmud babiloński zawiera 37 traktatów. Pierwsza pełna wersja drukowanego Talmudu babilońskiego ukazała się w Wenecji w latach 1520–1523. Od tamtej pory obydwa dzieła wraz z dodatkowymi komentarzami były wielokrotnie publikowane, wznawiane, opracowywane i tłumaczone.
