Książka ze zbiorów Muzeum im. Przypkowskich w Jędrzejowie. Druk hebrajski, łącznie 512 stron. Dzieło współoprawne, w którego skład wchodzą dwie pozycje. Książka została zakupiona w 1968 r. od Jadwigi Szartowskiej z Kielc.
1. Pierwsze dzieło: Talmud babiloński. Traktat Nida, wyd. Drukarnia Wdowy i Braci Romm, Wilno 1886, 246 stron.
Tytuł pisany w oryginale:
מםכת נדה מן תלמוד בבלי
[Masechet Nida min Talmud bawli].
Traktat Nida z Talmudu babilońskiego.
Stopka ułożona w języku rosyjskim: ТАЛМУДЪ ВАВИЛОНСКІЙ Трактатъ Нида (и отдѣлъ Тааротъ). Частъ XXV. Отдѣлъ I и II. Съ Вил. изд. 1886 r. безъ измѣменій. ВИЛЬНА. Тип. Вдовы и бр. Роммъ. Жмудскій пер. собст. домъ N 328. 1897.
Na karcie tytułowej pieczątka „BUCHHANDLUNG M. M. WALDEN, KIELC”.
Nida (Nieczystość z powodu miesiączki) jest siódmym traktatem Tohorot (Rzeczy czyste), szóstego porządku Miszny. Traktat składa się z dziesięciu rozdziałów, w których omówione są głównie kwestie nieczystości rytualnej kobiet spowodowanej miesiączkowaniem lub narodzinami dziecka.
2. Drugie dzieło: Misznajot min seder Tohorot, wyd. Drukarnia Wdowy i Braci Romm, Wilno 1897, 266 stron.
Tytuł pisany w oryginale:
משניות מן סדר טהרות
[Misznajot min seder Tohorot].
Miszny z porządku Tohorot.
Stopka ułożona w języku rosyjskim: ТААРОТЪ. О Сквернахъ. Прибавленіе къ трактату Нидда. Съ Виленскаго изданія 1886 г. безъ измѣненій. ВИЛЬНА. Типографія Вдовы и братьевъ Роммъ. Жмудскій переулокъ собств. домъ N 328. 1897.
Miszny z porządku Tohorot stanowią dodatek do talmudycznego traktatu Nida (Nieczystość z powodu miesiączki).
Talmud to zbiór religijnych, doktrynalnych i prawnych nauk judaizmu. Obejmuje komentarze do Biblii, dyskusje rabiniczne, wskazania moralne, przypowieści oraz wątki folklorystyczne. Jest drugą po Biblii hebrajskiej najważniejszą księgą judaizmu, której studiowanie stanowi do dziś obowiązek każdego ortodoksyjnego Żyda. Talmud składa się z dwóch zasadniczych części – Miszny i Gemary. Podstawową i najstarszą jego część stanowi Miszna, dzieło zawierające normy prawne judaizmu (hebr. halacha), ostatecznie zredagowane w II w. n.e. w języku hebrajskim przez Jehudę ha-Nasiego. Miszna składa się z sześciu tzw. porządków: 1. Zeraim (Nasiona), 2. Moed (Święto), 3. Naszim (Kobiety), 4. Nezikin (Szkody), 5. Kodaszim (Świętości), 6. Tohorot (Rzeczy czyste). Porządki dzielą się na 63 traktaty, a te na rozdziały i lekcje. Nauki głoszone przez następne pokolenia rabinów, stanowiące rozszerzenie i objaśnienie treści zwartych w Misznie, złożyły się na drugą część zwaną Gemarą, spisaną w języku aramejskim.
Gemara była opracowywana w dwóch ośrodkach żydowskich, w Palestynie i Babilonii. W rezultacie powstały dwa Talmudy. Wersja palestyńska, zwana Talmudem jerozolimskim (lub palestyńskim), została zredagowana w IV w. n.e. Wersję babilońską, zwaną Talmudem babilońskim, ukończono ok. 500 r. n.e. Talmud jerozolimski obejmuje 39 traktatów, podczas gdy znacznie obszerniejszy Talmud babiloński zawiera 37 traktatów. Pierwsza pełna wersja drukowanego Talmudu babilońskiego ukazała się w Wenecji w latach 1520–1523. Od tamtej pory obydwa dzieła wraz z dodatkowymi komentarzami były wielokrotnie publikowane, wznawiane, opracowywane i tłumaczone.
