Książka ze zbiorów Muzeum im. Przypkowskich w Jędrzejowie. Druk hebrajski, wyd. Drukarnia Wdowy i Braci Romm, Wilno 1912, 466 stron. Dzieło współoprawne, w którego skład wchodzą dwie pozycje. Egzemplarz został zakupiony w 1972 r. od Piotra Chrzanowskiego z Jędrzejowa.
1. Pierwsze dzieło: Talmud babiloński. Traktat Zewachim, wyd. Drukarnia Wdowy i Braci Romm, Wilno 1912, 368 stron.
Tytuł pisany w oryginale:
מםכת זבחים מן תלמוד בבלי
[Masechet Zewachim min Talmud bawli]
Traktat Zewachim z Talmudu babilońskiego.
Stopka ułożona w języku rosyjskim: ТАЛМУДЪ ВАВИЛОНСКІЙ. Трактаты Зевохимъ 1912.
Zewachim (Ofiary ze zwierząt) jest pierwszym traktatem Kodaszim (Świętości), piątego porządku Miszny. Traktat zawiera składa się z czternastu rozdziałów, w których omówione są zasady dotyczące rytuału ofiarniczego w Świątyni jerozolimskiej oraz zwierząt i ptaków przeznaczonych na ofiarę.
2. Drugie dzieło: Talmud babiloński. Traktat Keritot, wyd. Drukarnia Wdowy i Braci Romm, Wilno 1912, 78 stron.
Tytuł pisany w oryginale:
מםכת כריתות מן תלמוד בבלי
[Masechet Keritot min Talmud bawli]
Traktat Keritot z Talmudu babilońskiego.
Stopka ułożona w języku rosyjskim: ТАЛМУДЪ ВАВИЛОНСКІЙ. Тoмъ XXIV. Отдѣлъ II. 1912.
Keritot (Usunięcia) jest siódmym traktatem Kodaszim (Świętości), piątego porządku Miszny. Traktat składa się z sześciu rozdziałów, w których omówione są zasady składania ofiar przebłagalnych za popełnione grzechy.
Talmud to zbiór religijnych, doktrynalnych i prawnych nauk judaizmu. Obejmuje komentarze do Biblii, dyskusje rabiniczne, wskazania moralne, przypowieści oraz wątki folklorystyczne. Jest drugą po Biblii hebrajskiej najważniejszą księgą judaizmu, której studiowanie stanowi do dziś obowiązek każdego ortodoksyjnego Żyda. Talmud składa się z dwóch zasadniczych części – Miszny i Gemary. Podstawową i najstarszą jego część stanowi Miszna, dzieło zawierające normy prawne judaizmu (hebr. halacha), ostatecznie zredagowane w II w. n.e. w języku hebrajskim przez Jehudę ha-Nasiego. Miszna składa się z sześciu tzw. porządków: 1. Zeraim (Nasiona), 2. Moed (Święto), 3. Naszim (Kobiety), 4. Nezikin (Szkody), 5. Kodaszim (Świętości), 6. Tohorot (Rzeczy czyste). Porządki dzielą się na 63 traktaty, a te na rozdziały i lekcje. Nauki głoszone przez następne pokolenia rabinów, stanowiące rozszerzenie i objaśnienie treści zwartych w Misznie, złożyły się na drugą część zwaną Gemarą, spisaną w języku aramejskim.
Gemara była opracowywana w dwóch ośrodkach żydowskich, w Palestynie i Babilonii. W rezultacie powstały dwa Talmudy. Wersja palestyńska, zwana Talmudem jerozolimskim (lub palestyńskim), została zredagowana w IV w. n.e. Wersję babilońską, zwaną Talmudem babilońskim, ukończono ok. 500 r. n.e. Talmud jerozolimski obejmuje 39 traktatów, podczas gdy znacznie obszerniejszy Talmud babiloński zawiera 37 traktatów. Pierwsza pełna wersja drukowanego Talmudu babilońskiego ukazała się w Wenecji w latach 1520–1523. Od tamtej pory obydwa dzieła wraz z dodatkowymi komentarzami były wielokrotnie publikowane, wznawiane, opracowywane i tłumaczone.
