Obiekty

Megilat Ester, wchodząca w skład Starego Testamentu, przywołuje historię, która miała miejsce na dworze perskiego władcy Achaszwerosza w V wieku p. n. e. i bohaterskie ocalenie skazanego na zagładę narodu żydowskiego przez dzielną Esterę. Na pamiątkę wydarzeń z Suzy ustanowione zostało święto Purim, przypadające na 14 i 15 dzień księżycowego miesiąca Adar, a więc przełom lutego i marca. Wówczas to w synagodze dwukrotnie odczytywana jest Księga Estery.

 Księgę Estery do zbiorów powstałego ledwie trzy miesiące wcześniej Muzeum Etnograficznego w Krakowie darował 21. maja 1911 roku Zygmunt Kramsztyk (1849-1920), warszawski lekarz okulista i przyszły członek Towarzystwa Muzeum, syn postępowego rabina z Warszawy, Izaaka Kramsztyka. Nie jest potwierdzony jakikolwiek związek Zwoju Estery z MEK z osobą wybitnego rabina, jednak jego wielkość i brak jakichkolwiek ilustracji każe przypuszczać, że przeznaczony był do użytku synagogalnego, a zatem nie można takiego związku wykluczyć.

Prezentowany Zwój Estery (hebr. Megilat Ester) o nr. inw. 54677/MEK pochodzi prawdopodobnie z pierwszej połowy XIX wieku. Manuskrypt na pergaminie w formie zwoju o wymiarach 413 cm (długość) i 30,2 cm (wysokość) składa się z sześciu fragmentów (bryt) szytych nićmi jedwabnymi. Każda karta liniowana, zapisana w języku hebrajskim czarnym atramentem przypuszczalnie za pomocą gęsiego pióra, przeważnie w czterech kolumnach. Zwój umieszczony jest w politurowanym drewnianym futerale- tubie o wys. 33,5 cm, na której umieszczono odręczny podpis (błędny): „Rodał z modlitwami paschalnemi z pierwszej połowy XIX w. Pismo hebrajskie na pergaminie.”