Obiekty

Metalowa lampka chanukowa wsparta na sześciu nóżkach. Z przodu na poziomej, wydłużonej podstawie znajduje się osiem świeczników na oliwę w formie wazonów ozdobionych motywami roślinnymi i połączonych ze sobą bocznymi uchwytami. Takiego samego kształtu świecznik wieńczy głowę ustawionego w centralnej części eksponatu ptaka (pawia lub żurawia; prawe skrzydło ptaka nie zachowało się). Służy on jako palnik do zapalania poszczególnych części rynienki.

Lampa chanukowa (hebr. chanukij(j)a; jid. chanike-łomp, chanike-lajchter) – świecznik związany z Chanuką, świętem obchodzonym przez osiem dni, od 25 dnia miesiąca kislew (ok. połowa grudnia). Łączy się ono z obchodami rocznicy zwycięstwa żydowskiego powstania narodowowyzwoleńczego Judy Machabeusza nad Seleucydami (powstanie Machabeuszów/ powstanie hasmonejskie) w 164 r. p.n.e. oraz co za tym idzie z rytualnym oczyszczeniem znieważonej Świątyni Jerozolimskiej i jej ponownym poświęceniem. Wykonano wówczas nowe sprzęty, a odnalezionych niewielkich ilości niezeświecczonej oliwy użyto do zapalenia ognia w świątyni – oliwy wystarczyło do czasu dostarczenia nowej partii. W czasie trwania Chanuki świecznik zapalano od lewej strony, codziennie po zachodzie słońca dodając jedno światło więcej. Lampa chanukowa była zazwyczaj ustawiana w oknie, aby świeciła na świat, ale nie oświetlała pomieszczenia.

Eksponat pochodzi z pracowni kaliskiego artysty grafika Tadeusza Kulisiewicza, profesora warszawskiej ASP. Został podarowany muzeum jako dar testamentowy artysty.