Obiekty

Lampa chanukowa w typie polskim, nawiązująca do brązownictwa mniejszości żydowskiej z XVIII i I poł. XIX wieku. Wsparta na czterech nóżkach, posiada ośmiopalnikową rynienkę – zagłębienia na oliwę. Ażurowy, trójkątny zaplecek w kształcie kół, rombu, trójkąta i nerek został przymocowany do podstawki listwą.

Lampa chanukowa (hebr. chanukij(j)a; jid. chanike-łomp, chanike-lajchter) – świecznik związany z Chanuką, świętem obchodzonym przez osiem dni, od 25 dnia miesiąca kislew (ok. połowa grudnia). Łączy się ono z obchodami rocznicy zwycięstwa żydowskiego powstania narodowowyzwoleńczego Judy Machabeusza nad Seleucydami (powstanie Machabeuszów/ powstanie hasmonejskie) w 164 r. p.n.e. oraz z rytualnym oczyszczeniem znieważonej Świątyni Jerozolimskiej i jej ponownym poświęceniem. Wykonano wówczas nowe sprzęty, a odnalezionych niewielkich ilości niezeświecczonej oliwy użyto do zapalenia ognia w świątyni – oliwy wystarczyło do czasu dostarczenia nowej partii. W czasie trwania Chanuki świecznik zapalano od lewej strony, codziennie po zachodzie słońca dodając jedno światło. Lampa była zazwyczaj ustawiana w oknie, aby świeciła na świat, ale nie oświetlała pomieszczenia.

Eksponat pochodzi z pracowni kaliskiego artysty grafika Tadeusza Kulisiewicza, profesora warszawskiej ASP. W 2021 r. został poddany konserwacji.