Niewielka akwarela w intensywnych barwach przedstawia leżąca na sofie malarkę Bertę (wł. Blimę) Grünberg. Urodziła się w Gródku Jagiellońskim pod Lwowem w 1912 r., jej ojciec był tzw. mądrym rebe zaczytanym w pismach. W czasie studiów związała się z Saszą Blonderem, z którym wyjechała do Paryża. Rozstali się w pierwszych latach II wojny światowej i według przyjaciółki malarki, Erny Rosenstein, Berta zniosła koniec związku bardzo ciężko i w rezultacie poświęciła się duchowości. Niewiele wiadomo o jej życiu w Paryżu, prawdopodobnie aż do śmierci w 1993 r. działała na rzecz organizacji Christian Science głoszącej mistycyzm i antymaterializm.
Aleksander (Sasza) Blonder, a właściwie Szaje Blonder, urodził się w 1909 r. w Czortkowie na Podolu, w żydowskiej rodzinie. W 1930 r. rozpoczął studia architektoniczne w École nationale supérieure des beaux-arts i równolegle malarskie na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowniach Teodora Axentowicza, Władysława Jarockiego i Fryderyka Pautscha. W latach 1933–1937 wystawiał swoje prace razem z Grupą Krakowską, która skupiała artystów o lewicowych poglądach politycznych. Jego sztuka przeszła drogę od koloryzmu po abstrakcjonizm, miał na jej temat własne poglądy, które łączył z komunizmem. Najczęściej malował martwe natury i pejzaże, poruszał także tematykę żydowską. Oprócz malarstwa przez rok, w 1935 r., zajmował się projektowaniem scenografii dla dziecięcego teatru Żydowskiej Szkoły Powszechnej w Bielsku. Drugą wojnę światową spędził we Francji, gdzie działał w ruchu oporu. Od 1942 r. działał artystycznie pod pseudonimem André Blondel. Już do końca życia związał się z Francją, poślubił Francuzkę Louise Bonfils i przyjął posadę profesora w liceum w Carcassonne. W późniejszych latach zamieszkał w Paryżu, jednak często podróżował na południe kraju, by malować pejzaże. Zginął w wypadku w 1949 r. podczas malowania ściennej dekoracji malarskiej.
