Obiekty

List Anatola Konica do Marii Konic z 9.01.1941 r. – rękopis na awersie karty pocztowej, napisany po rosyjsku. Na awersie, przy górnej krawędzi karty widnieje miejsce i data powstania listu: „ Крустпильс 9 января” (tłum. Krustpils 9 stycznia; dzisiaj Jekabpils na Łotwie). List rozpoczyna się słowami: „Здравствуй дорогая мама. Доехал я хорошо.” (tłum. Dzień dobry mamo. Dojechałem dobrze). Na środku karty została odciśnięta heksagonalna pieczątka w podwójnej ramce w kolorze fioletowym i z cyfrą siedem w jej środku. Na rewersie karty pocztowej w lewym dolnym rodu widnieją dane nadawcy; w prawym górnym rogu – dane adresata: Marii Konic, która przebywała w Mordowskiej ASSR w posiołku Jawas, skrytka pocztowa 241/1а. Przy górnej krawędzi na środku został odciśnięty stempel pocztowy. W prawym górnym rogu widoczne miejsce na znaczek pocztowy, ale nie został on przyklejony; widać za to część odciśniętego okrągłego stempla pocztowego.

Maria Konic przebywała wtedy w łagrze. W 1937 r. jej mąż, Eugeniusz Konic, został aresztowany i skazany na śmierć przez rozstrzelanie. Maria Konic jako członek rodziny wroga ludu również została aresztowana i skazana na pobyt w łagrze Temłag (obóz pracy poprawczej ITL Temnikowski) w ZSRR. Ich kilkuletni syn Anatol trafił do sierocińca. Rodzina Hirszowiczów starała się o wydostanie Anatola Konica z domu dziecka i zabranie go do siebie, co w ostateczności się powiodło. Dziecko zamieszkało z rodziną Hirszowiczów.

Pełna treść listu:

"Крустпильс 9 января.

Здравствуй дорогая мама. Доехал я хорошо. Даже не когда так не ездил. Я ехал с проводником в мяком вагоне скорого поезда. В Москве я почти не на чем не катался, только в последний день, я много я с Еленой Ив. [skrót słowa: Ивановной] накатался на метро. Написать все что я хотел мне не хватает места. Досвидания [właśc. До свидания].

[2s.]

[Nadawca:]

Анатолий Кониц

Рижская ул. 111

г. Крустпильс

Л.С.С.Р.

[Adresat:]

Мордовская А.С.С.Р.

Поселок Явас

Почтовый ящик 241/1а

Кониц Марие Яковлевне". | Oprac. Monika Harchut, transkrypcja listu: Janina Dawydenko