List Mojżesza Frostiga do Róży Messer, jego przyszłej żony, prawdopodobnie z 7.03.1906 r. (data stempla pocztowego) – rękopis, napisany na czterech kartach listownika, po polsku. Jest to list składany, którego siedem stron zostało zapisanych. Na pierwszej stronie karty znajdują się dane adresatki, w prawym górnym rogu został naklejony znaczek pocztowy z wizerunkiem cesarza Franciszka Józefa I z okresu Austro-Węgier (w kolorze czerwonym), na którym odciśnięto okrągły stempel pocztowy. Strony, na których znajduje się treść listu, zostały ponumerowane od 1 do 6. Na odwrociu złożonego listu widnieje fragment stempla pocztowego.
Mojżesz Frostig napisał swój list w czasie podróży statkiem Elektra do Palestyny, do Jafy, którym wypłynął z Triestu. Zakończył pisanie listu w okolicach Raguzy (dzisiaj Dubrownik, Chorwacja) i wysłał go prawdopodobnie stamtąd.
Pełna treść listu:
„[Dane adresatki:]
Wielmożna Pani:
Rózia Messer
Lemberg
Stary rynek 8
Galizien
Najdroższa Rózio!
Drugi już dzień jedziemy morzem. Podróż jest bardzo przyjemna, bo pogoda śliczna[,] a morze spokojne; ja sam na razie jestem wcale zdrowy[,] a o swej własnej chorobie morskiej, której już od wczoraj wyczekuję, coś ani słychu. Razem z jednym rosyjskim emigrantem wynająłem u pewnego marynarza kajutę do Jaffy, gdzie możemy bardzo wygodnie spać i cały dzień przebywać. Kosztuje to nas po 20 koron. Jedzie także ze mną polski pielgrzym z Krakowa, z którym codziennie wiele rozma [2s.] wiam. Bo i zresztą cóż innego można na okręcie robić? Czytam Nietzschego i Emersona[,] ale lektura to dość pobieżna[,] a na drogę, która mnie tyle pod każdym względem absorbuje, za poważne może! Leżę więc w kajucie, jem, przechadzam się kilka godzin na pokładzie i znowu wracam na dół do kajuty. »Elektra« jest bardzo dobrze naładowana i dlatego tak po prostu i bez kiwania się idzie. A przede wszystkiem myślę dużo[,] Rózio[,] [3s.] o Lwowie, o mnie, o Tobie i jak to będzie, gdy powrócę. – Ponieważ koniecznie chciałbym wiedzieć[,] co się dzieje we Lwowie, przeto bądź tak dobrą i wyślij mi »Wschód« (jak Cię już o to prosiłem)[,] »Morię« i wszystko to[,] co mię interesować może, możliwie jak najprędzej. Jeśli list ten dostaniesz w piątek, to postaraj się prędko rzeczy wysłać pod adresem już jerozolimskim. Adres: [skreślony] M. Frostig [… – reitano te] [4s.] Jeruzalem Palästina. Jesteśmy w tej chwili na morzu niedaleko Raguzy, gdzie też zamyślam list ten wrzucić, o ile to tylko będzie możliwe. Wyjechaliśmy z Tryestu wczoraj, we wtorek rano o 11. przedpoł. Trochę mi dokucza brak pieniędzy[,] ale daję sobie jakoś radę. Bylebym tylko dostał się do Jaffy jak najprędzej. Przebacz, że Ci piszę list ten tak bez ładu[,] [5s.] ale w tej chwili nie jestem naposobiony do pisania[,] a chcę pisać, bym w Raguzie list mógł wrzucić. Jedziemy wzdłuż wybrzeży dalmatyńskich coraz bardziej na południe. Daje się to dokładnie odczuć szczególnie mnie, kiedy swobodnie mogę chodzić bez zarzutki po pokładzie[,] tak mi tu już ciepło. Ludzie jadący okrętem są to sami Niemcy (jest ich razem około 10)[,] z którymi dość często, może nawet za często rozmawiam. [6s.] Raguza niedaleko ; przeto kończę list. Pozdrowienia oddaj odemnie Backowi i Spieglowi i powiedz im, że z Palestyny dopiero im coś napiszę. Pozdrów także odemnie rodzeństwo Twoje ; nasze kuzynki i t.d. Ciebie zaś nie tylko serdecznie pozdrawiam[,] ale i całuję Cię (»duchowo« »idealnie«) i proszę Cię, byś mię nie zdradzała i być mi dużo, dużo napisała, Twój M[unio] Elektra niedaleko Raguzy godz[.] 2’45 popoł.”. | Transkrypcja listu i oprac. Monika Harchut
