List Mojżesza Frostiga do Róży Frostig z domu Messer z 19.03.i 22.06.1906 r. – rękopis, napisany na karcie papieru w kratkę jednostronnie, na druku firmowym hotelu Central Hotel Amdursky w Jerozolimie, po polsku. List powstał w czasie pobytu w Palestynie. Pierwszą część listu napisał 19.03.1906 r. w Jerozolimie, drugą – w Riszon le-Cijjon 22.06.1906 r. W górnej części pierwszej strony karty widnieje nazwa hotelu – napis na tle rozwiniętej szarfy: „CENTRAL HOTEL AMDURSKY | JERUSALEM”, za szarfą jest widoczna kula ziemska z rozłożonymi wokół promieniami słonecznymi i chmurami. Wokół logo znajdują się informacje w języku angielskim dotyczące hotelu. List jest niekompletny.
Pełna treść listu:
„Jerusalem 19/3 1906.
Najdroższa moja Rózio!
Przed chwilą wysłałem 15 kart do Galicji i zmęczyło mną to wcale porządnie dopisać każdemu na widoku kilka słów jeszcze. Ale ostatecznie skończyło się, życie moje w Palestynie jest wprost doskonałe. Nie tylko, że mieszkam w wykwintnych hotelach, ale i widzę dużo i korzystam dla mego syjonizmu bardzo wiele. Nie będę Ci tego wszystkiego też opisywał, bo o wszystkiem się dowiesz, gdy powrócę. Prowadzę bowiem dokładny dziennik podróży, a przytem notuję wszelkie ważniejsze wywiady i wiadomości o warunkach bytu Żydów palestyńskich. Gdy przyjadę[,] wszystkie Ci je odczytam[,] a razem ze mną poznasz, co godne poznania w Palestynie. A w Erez Izrael wszystko godne poznania. Szczególnie dla nas, syjonistów. Swoją drogą, że ja nie zobaczę ani dziesiątej części z tego, co by zobaczyć należało. Nie będę w wielu koloniach i miasteczkach, bo – pieniędzy nie mam. Życie tu niezbyt drogie[,] ale natrafiliśmy na brak mięsa z powodu zarazy bydła[,] a to spowodowało podniesienie się ceny życia. Na razie byłem więc w Jaffie, w której dowiedziałem się wiele rzeczy, ale jeszcze mam [2s.] zaczerpnąć tam niektóre wiadomości; byłem w największej kolonii palestyńskiej Petach Tikwie, w której wszystko dokładnie poznałem, a teraz jestem w Jerozolimie. Oglądanie miejsc dawnych, – przyznam Ci się otwarcie – mało mnie tylko zajmuje. Ja szukam życia, zarodków życia w Palestynie[,] a nie gruzów i ruin. Mimo to dużo oglądam i chodzę. Resztę zostawiam sobie do zobaczenia wtedy, kiedy Ty razem ze mną, moja najukochańsza, pojedziesz tutaj. Wówczas więcej i lepiej zobaczyć będziemy mogli.
22/3 Ob. godz 5 ½ popoł. Rischon le Zion [właśc. Riszon le-Cijjon]. – Z Jerozolimy miałem już wyjechać we środę rano, bo nie chciałem zbyt dużo pieniędzy wydawać. Ponieważ jednak znalazłem tu znajomego jednego ze Lwowa i u niego mogłem spać, zostałem do dziś ; czwartku rano. We wtorek rano byłem jeszcze w kolonii niedaleko Jerozolimy, Mozah (poszedłem tam piechotą)[,] a w środę, wczoraj byłem przy grobie Racheli i w Betlehem, skąd wysłałem Ci kartę. Wieczorem w środę kręciłem się po mieście, siedziałem dłuższy czas w Bibliotece narodowej, poczem poszedłem do domu. Do szkół jerozolimskich chodzić nie chciałem, bo mnie to zbytnio nuży i prawdę powiedziawszy, trochę już nudzi. Dziś rano wyjechałem do Jaffy, gdyż miały tu nadejść dla mnie pieniądze z domu. Pieniądze nie przyszły. Wybrałem się więc o godz. 1 popołudniu piechotą do Rizzon le Zion, dokąd też po 2 ½ godzinnej podróży zaszedłem. I z hotelu Riszonlezionowskiego piszę Ci ten list. Droga mię zmęczyła i dlatego dotąd mogłem tylko pobieżnie oglądnąć pobieżnie wielką piwnicę wina tu się znajdującą[,] a założoną przez Rotszylda. – Odpoczywam więc i piszę do Ciebie list. Piszę, bo – wstydzę się przyznać – szalenie tej chwili tęsknię do Ciebie i gorąco pragnę, jak najprędzej [powrócić], zobaczyć Cię i być przy Tobie… Gdybym się nie wstydził znajomych, siadłbym [koniec listu, list niekompletny]”. | Transkrypcja listu i oprac. Monika Harchut
