Obiekty

Łyżka należąca do zespołu sztućców z sygnaturą producenta „BUBELA | SHEFFIELD STEEL”. Łyżka wykonana ze stopu metalu, pokryta cienką warstwą srebrnej powłoki (platerowana). Kształt czerpaka jest eliptyczny – silniej zwęża się w stronę zakończenia, delikatniej w stronę trzonka. Trzonek płaski, rozszerza się ku dołowi. Został ozdobiony oszczędnym wzorem geometrycznym utrzymanym w stylistyce art déco. Dekoracja składa się z prostych żłobień (pocienień) biegnących wzdłuż obu krawędzi (po obu stronach). Zakończenie trzonka jest ścięte w miejscach, gdzie został on pocieniony.

Z tego samego kompletu sztućców pochodzi łyżka o numerze MPOLIN-M905.

Łyżka w XVIII wieku stanowiła główne wyposażenie zastawy na stołach w Polsce, a sztućców o tym kształcie używano do nabierania jedzenia już w starożytności. Co ciekawe, według badań przytoczonych przez J. Paprocką-Gajek: „Ponad 50 % domostw warszawskich w ogóle nie miało sztućców” („Platery warszawskie w latach 1822-1914”, Warszawa 2010). Poradniki z lat 30. XIX wieku upowszechniały prawidłowe zasady użycia zastawy stołowej, np. o łyżce pisano: „[…] Tak więc łyżką należało jeść tylko zupę, wkładając ją przy tym do ust końcem, a nie bokiem („Platery warszawskie w latach 1822-1914”, Warszawa 2010).

Natalia Różańska