Obiekty

Herman Lieberman (ur. w 1870 r. w Drohobyczu, zm. w 1941 r. w Londynie) – przemyski adwokat, działacz socjalistyczny i parlamentarny, publicysta. Działacz Polskiej Partii Socjalno-Demokratycznej (do 1919 r.), a potem Polskiej Partii Socjalistycznej. Z listy PPSD dwukrotnie wybrany do Rady Państwa w Wiedniu (1907 i 1911). W latach 1907–1914 i 1917–1918 poseł do parlamentu Austro-Węgier. Walczył w Legionach Polskich, za udział w walkach nad Styrem został odznaczony Krzyżem Walecznych. W 1919 r. wybrany z ramienia PPSD na posła do Sejmu Ustawodawczego. Członek komisji konstytucyjnej przygotowującej projekt konstytucji marcowej (1921 r.). W latach 1920–1939 członek Rady Naczelnej PPS i wiceprzewodniczący Centralnego Komitetu Wykonawczego PPS (1931–1934).Po przewrocie majowym w 1926 r. stał się przeciwnikiem sanacji. W 1930 r. osadzony w twierdzy brzeskiej i skazany w procesie. Po wyjeździe do Francji organizator i prezes polskiej Ligi Obrony Praw Człowieka i Obywatela. W czasie II wojny światowej bliski współpracownik gen. Władysława Sikorskiego i jeden z trzech wiceprezesów Rady Narodowej emigracyjnego parlamentu polskiego, utworzonego w Paryżu w 1939 roku. Od 3 września do 20 października 1941 r. minister sprawiedliwości w rządzie gen. W. Sikorskiego. Odznaczony pośmiertnie Orderem Orła Białego (1941 r.).

Obiekt trafił do zbiorów Muzeum Narodowego Ziemi Przemyskiej w 1968 r. jako dar Józefa Belońskiego.