Mury getta 1945 / Kraków – Podgórze – Krzemionki

Weiss, Wojciech (1875-1950)

Jest częścią kolekcji


II wojnę światową Weiss, wtedy już uznany malarz, profesor (i wielokrotny rektor) Akademii Sztuk Pięknych, spędził w Krakowie. Do domu artysty wprowadzili się niemieccy oficerowie. On sam korzystał wtedy z małej pracowni w gmachu ASP, z okna której malował Planty, Barbakan, Bramę Floriańską. Zagładę Żydów szczęśliwie przetrwała jego żona Aneri – Irena z Silberbergów Weissowa (1888–1981). Po wyzwoleniu artysta znów swobodnie mógł chodzić po swoim mieście, znowu rysował Wawel i Wisłę.

W tym samym czasie powstał ten niewielki szkic: „Mury getta Kraków – Podgórze – Krzemionki 1945” (napis ołówkiem na odwrocie rysunku został zrobiony ręką żony artysty). Czarna kredka kreśląca charakterystyczny, wykonany na podobieństwo macew z cmentarza mur getta podkreśla niedawną tragedię wymordowania całej społeczności krakowskich Żydów. Ten rysunek jest dokumentem pustki po Zagładzie, znakiem pamięci po zamordowanych Żydach Krakowa.

Renata Piątkowska

czytaj więcej
Informacje o obiekcie
Autorstwo
Weiss, Wojciech (1875-1950)
Rodzaj obiektu
rysunek
Czas powstania/datowania
1945
Miejsce powstania
Kraków (województwo małopolskie)
Technika
rysunkowe
Materiał/tworzywo
papier
kredka
Wymiary
wysokość: 30.5 cm, szerokość: 43 cm,
Sygnatury/napisy
napis
na licu, w lewym dolnym rogu

monogram wiązany

Treść

WW

odcisk suchy pieczęci
pośrodku na odwrocie

monogram wiązany

Treść

Ze zbioru dzieł Wojciecha Weissa. Dom artysty WW 005647

napis
na odwrocie, w prawym dolnym rogu

monogram wiązany

Treść

Mury getta 1945 | Kraków – Podgórze – Krzemionki 22

napis
na odwrocie, w prawym górnym rogu

monogram wiązany

Treść

13 (?)

Słowa kluczowe
Prawa autorskie
Właściciel
Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN
Numer identyfikacyjny
MPOLIN-M1076
Lokalizacja
obiekt nie znajduje się na ekspozycji w muzeum
Zakup pracy do kolekcji Muzeum POLIN dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego, programu: Narodowa kolekcja sztuki współczesnej oraz był możliwy dzięki wsparciu Stowarzyszenia Żydowski Instytut Historyczny w Polsce.