Właścicielką przedmiotu była Krystyna Modrzewska (1919–2008), naukowczyni, antropolożka, wykładowczyni i pisarka związana z Lublinem.
Wychowała się w rodzinie znanego lubelskiego lekarza Hersza Mandelbauma i pochodzącej z Warszawy Franciszki z d. Frenkiel. W 1937 r. zdała maturę i rozpoczęła studia na Wydziale Przyrodniczym Uniwersytetu w Bolonii u profesora Fabio Frassetto. W Bolonii przyjęła chrzest i podążając za dotychczasowymi przekonaniami, stała się katoliczką. Studia przerwał wybuch II wojny światowej. Już na początku wojny Krystyna zdecydowała się na zmianę nazwiska z Mandelbaum na Modrzewska. W lutym 1941 r. została zaprzysiężona i przydzielona do Kwatermistrzostwa Komendy Obwodu Armii Krajowej „Gołąb” w Garwolinie. Przybrała pseudonim „Kret”. W stopniu starszego strzelca współpracowała z AK do momentu wkroczenia wojsk sowieckich w lipcu 1944 r. Podczas wojny straciła większość swojej rodziny.
W 1944 r. Krystyna Modrzewska wróciła z matką do Lublina. Zdecydowała się kontynuować przerwane studia na nowo powstałym Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej. W 1947 r. obroniła pracę magisterską, a w 1948 r. uzyskała tytuł doktora nauk przyrodniczych. Równolegle do studiów pracowała razem z matką jako nauczycielka w Powszechnej Szkole Żydowskiej przy ulicy Wyszyńskiego 3 w Lublinie. W 1950 r. rozpoczęła studia lekarskie na Akademii Medycznej w Białymstoku, które ukończyła w 1955 r. Powróciła do Lublina i rozpoczęła pracę w Zakładzie Antropologii UMCS, podjęła także pracę w Szpitalu Powiatowym w Bełżycach.
Z powodu narastających konfliktów na uczelni, represji ze strony władz, natarczywej inwigilacji i pogłębiających się nastrojów antysemickich zdecydowała się na emigrację z Polski. W dniu 5 czerwca 1970 r. w wieku 51 lat wyjechała do Szwecji. W lutym 1980 r. po raz drugi obroniła pracę doktorską. Tytuł doktora uzyskała na podstawie rozprawy Epidemiological Investigations in a North Swedish Isolate with High Prevalence of Schizophrenia. Promotorem pracy był prof. Jan Arvid Böök. Rok później uzyskała habilitację na Uniwersytecie w Uppsali. W 1985 r. przeszła na emeryturę.
Oprócz działalności naukowej Krystyna Modrzewska rozwijała działalność pisarską. W 1958 r. zajęła trzecie miejsce w konkursie na pamiętniki lekarzy ogłoszonym przez tygodnik „Służba Zdrowia”. Zaowocowało to opublikowaniem przez wydawnictwo Czytelnik w 1962 r. jej książki Rok w miasteczku (pod pseudonimem Adam Struś). Pod tym samym pseudonimem autorka opublikowała kilka innych książek: Jestem kim innym, Prostokąty, Słowa pierwsze i ostatnie oraz Gaudeamus w cyrku cieni czyli opowiastki uniwersyteckie. Po przejściu na emeryturę kontynuowała działalność pisarską. Koncentrowała się na tematyce wspomnieniowej. W swoich książkach otwarcie odnosiła się między innymi do kwestii związanych z problemem tożsamości płciowej. Od początku lat 90. ubiegłego wieku wydała dziewięć książek o charakterze wspomnieniowym. Do najważniejszych należy zaliczyć tryptyk: Trzy razy Lublin (1991), Czas przedostatni (1992) i Na krawędzi chaosu (1994) oraz książkę poświęconą rodzinnej kamienicy Dom przy Bernardyńskiej (1994).
Prezentowane przedmioty należące do Krystyny Modrzewskiej zostały po jej śmierci przechowane przez jej przyjaciół Jeanette i Carla-Magnusa Backmanów. W 2012 r. w ramach realizacji projektu „Ocalić od zapomnienia – Krystyna Modrzewska” dzięki pomocy Alexandry Sikory zostały przekazane Ośrodkowi „Brama Grodzka – Teatr NN” w Lublinie.
