Obiekty

Pocztówka dwuwidokowa przedstawiająca nieistniejące przemyskie synagogi: Tempel z 1890 r. oraz XVI-wieczną Starą Synagogę.

Najważniejszym a zarazem najstarszym domem modlitwy w Przemyślu była murowana Stara Synagoga w stylu renesansowym przy ulicy Jagiellońskiej 31. Jej budowę zakończono w 1594 roku, a powstała w miejscu starszej, drewnianej.

Synagoga usytuowana była wewnątrz miasta, tuż przy murach obronnych, które biegły wzdłuż dzisiejszej ulicy Jagiellońskiej. Pierwotnie jej jedynym pomieszczeniem była sala o wymiarach 18 x 12 m, przeznaczona dla mężczyzn, na środku której stała bima otoczona czterema kolumnami, pełniącymi rolę architektonicznych podpór. Z czasem główna bryła świątyni powiększyła się o szereg przybudówek o różnym przeznaczeniu. Mieściły się w nich: jesziwa (sala do studiowania Tory) i dwie sale modlitwy. W latach 1910-–1914 synagoga została odrestaurowana. Wtedy budowla zwieńczona została grzebieniową attyką.

W czasie drugiej wojny światowej synagoga została zniszczona przez Niemców. W 1956 roku na polecenie ówczesnych władz ruiny synagogi zostały rozebrane.

Synagoga „Tempel” przy ulicy Jagiellońskiej 45 została wybudowana

w 1890 roku przez wyznawców judaizmu reformowanego, skupionych wokół Modlitewnego Domu Izraela.

Bożnica została zaprojektowana w stylu mauretańskim, wzorowana była na synagogach austriackich i zachodnioeuropejskich. Był to prostokątny budynek, licowany czerwoną cegłą, z szerokimi schodami prowadzącymi do drzwi wejściowych. Ścianę frontową wieńczyły tablice Mojżeszowe. Wnętrze synagog było bogato zdobione, z Aron ha-kodesz, umieszczonym pomiędzy dwiema tablicami Dekalogu.

W czasie drugiej wojny światowej Synagoga „Tempel” została zburzona.