Pierwsza synagoga w Rawiczu mieściła się w prywatnym budynku należącym do Leisera Josepha. Gmina żydowska odkupiła obiekt w 1747 r., a do budowy nowej synagogi przystąpiono w 1783 r. W 1889 r., kosztem 80 000 marek, wzniesiono kolejny gmach, nazywany „wielką synagogą”, wzorowany na synagodze we Wrocławiu (A. Heppner, I. Herzberg, Aus Vergangenheit und Gegenwart der Juden und der jüdischen Gemeinden in den Posener Landen, Koźmin–Bydgoszcz 1909, s. 891; L. Koczy, Dzieje miasta Rawicza 1639–1914, Poznań 1938, s. 312).
W 1923 r., w związku z rozwiązaniem gminy żydowskiej, synagogę przejęły władze samorządowe. W 1938 r., mimo protestów środowisk żydowskich, przekształcono ją w katolicki kościół garnizonowy. Na rozkaz władz niemieckich budynek został wyburzony w 1941 r. W 2008 r. na miejscu po wyburzonej synagodze zbudowano parking. W związku z odkryciem fundamentów dawnej synagogi ich zarys zaznaczono ciemniejszym kolorem kostki brukowej. W 2019 r. decyzją Rady Miejskiej Gminy Rawicz plac, na którym stała synagoga otrzymał nazwę: Plac Rawickiej Synagogi (http://poznan.jewish.org.pl/index.php/Synagogi-pozn.wielkop./Plac-Rawickiej-Synagogi.html, dostęp: 15.03.2021).
Pocztówka z widokiem synagogi w Rawiczu wydana została ok. 1902 r. Na awersie ukazana jest zachodnia fasada świątyni. Z przodu widoczny jest niski, murowany parkan z metalowymi, kutymi przęsłami. Teren wokół budynku ma charakter niewielkiego parku, z trawnikami i nowymi nasadzeniami drzew. Budowlę nakrywa wysoka kopuła, zwieńczona gwiazdą Dawida. W narożnikach ulokowano cztery wieżyczki. Do wnętrza synagogi prowadzą dwie pary drzwi, osadzone w portalu ozdobionym trzema rozetami.
Na wysokości zwieńczenia znajduje się nadruk „Synagoga”, a przy dolnej krawędzi adres wydawniczy: „Bracia Richter, Drezno”. Na rewersie przy górnej krawędzi znajduje się zwrot: „Karta pocztowa”. Datownik na znaczku pocztowym informuje, że pocztówkę wysłano z Rawicza 9 sierpnia 1902 r. między godziną 6.00–7.00 rano. Stempel odbiorczy potwierdza dotarcie przesyłki do Złotowa w tym samym dniu, między godziną 14.00–15.00 po południu. Adresatką była panna P. Włoszczyńska.
Pocztówkę zakupiono do zbiorów Muzeum Okręgowego w Lesznie w 2000 r. od Mieczysława Janika z Mosiny, właściciela Antykwariatu Wysyłkowego „Filokartysta”.
Dariusz Czwojdrak
