Obiekty

Portret przedstawia teściową artysty Ewelinę Markus. Została przedstawiona jako starsza kobieta z elegancko upiętymi, siwymi włosami. Jest zwrócona do widza en face, w dłoniach złożonych na kolanach trzyma wachlarz. Jest ubrana w ciemną, historyzująca suknię, z białymi, koronkowymi mankietami, żabotem i welonem na głowie. Suknia wygląda na niemodną w czasie powstania portretu. Być może pokazuje to faktyczne przywiązanie portretowanej do dawnej mody bądź jest często stosowanym przez Kramsztyka zabiegiem przebierania modeli w historyczne stroje, by dodać portretom niezwykłości.

Roman Kramsztyk urodził się w 1885 r. w Warszawie. Był wnukiem Izaaka Kramsztyka, rabina postępowego, który jako pierwszy nauczał Talmudu w języku polskim. Jego ojciec Julian był zaś znanym lekarzem pediatrą i działaczem społecznym. Studia rozpoczął na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych u Józefa Mehoffera. Naukę kontynuował w Monachium i Paryżu, gdzie ostatecznie osiadł na stałe. Przyjął chrzest w Kościele katolickim i w 1922 r. wziął ślub w obrządku ewangelicko-reformowanym z Bronisławą z Markusów. Był członkiem Towarzystwa Artystów Polskich w Paryżu, Grupy Pięciu czy stowarzyszenia Rytm. Słynął z portretów, na których doskonale oddawał charakter modeli. Tematy żydowskie pojawiają się w jego twórczości dopiero w czasie II wojny światowej, kiedy to trafia do warszawskiego getta. Mimo możliwości ucieczki zdecydował się tam pozostać i za pomocą szkiców dokumentować życie za murami. Zginął w 1942 r. na krótko przed likwidacją getta.