Obiekty

Na rysunku znajdują się cztery szkice postaci stojących. Przy lewej krawędzi – szkic przedstawiający postać starego Żyda (całą sylwetkę) zwróconego w prawo. Mężczyzna ma siwą brodę, jest ubrany w chałat i kapelusz. W ręku trzyma laskę – kostur.

Obok umieszczono szkic przestawiające postać Żyda (całą sylwetkę) w ujęciu en face. Mężczyzna ma siwą brodę, jest ubrany w chałat i kapelusz. Z prawej strony widoczny zarys dużej części ubrania lub innej postaci.

Poniżej znajduje się szkic przedstawiający postać wiejskiej kobiety (całą sylwetkę) w ujęciu profilowym w zwrocie w lewo. Kobieta jest ubrana w typowy wiejski strój, złożony z szerokiej spódnicy okrytej fartuchem, obszernej chusty otulającej ramiona i związanej na piersiach w duży węzeł, a także chustki na głowie związanej pod brodą.

Obok mieści się szkic przedstawiający zarys postaci pod parasolem. Postać została ukazana w pełnej figurze od tyłu. Głowa i ramiona są zasłonięte rozłożonym parasolem. Poniżej widoczny jest płaszcz lub żydowski chałat, spod niego wystają spodnie lub fragment długiej spódnicy.

Bruno Tepa (1865–1898) urodził się i zmarł we Lwowie. Był bratankiem Franciszka Tepy (1829–1889). Kształcił się u stryja, potem w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie u Izydora Jabłońskiego, następnie przebywał w Monachium. Rysownik, akwarelista, karykaturzysta.

Kolekcja rysunków Brunona Tepy pochodzi z przedwojennych zbiorów Muzeum Narodowego Ziemi Przemyskiej. Z powodu braku dokumentacji inwentaryzacyjnej nie jest możliwe ustalenie, w jaki sposób znalazły się z w zbiorach Muzeum.