Obiekty

Jedna z wielu w całym cyklu scen zbiorowych, której wydźwięk opiera się na konfrontacji, tym razem pozbawionego gorzkiej ironii, tytułu z tym, co przedstawione. Nie ukazując niemalże zupełnie detali sylwetek kilkunastu przestawionych postaci, artysta wizualizuje przede wszystkim ich fizjonomie i bolesne, utkwione w widzu spojrzenia. Odmienna, nieco zagadkowa w kwestii interpretacji wydaje się długowłosa postać ukazana z profilu przy lewej krawędzi kompozycji; z pewnością nie należy do tłumu torturowanych. | AT