Obiekty

Rysunek przedstawia króla Maciusia Pierwszego, który patrzy na nieprzychylny mu tłum ludzi. To kontynuacja pracy ,,Niech żyje Maciuś” (MPOLIN-M435) – jej negatyw. Maciuś, cieszący się niegdyś olbrzymią popularnością, stracił ją. W scenografii wystawy obie prace funkcjonowały nierozłącznie: na ścianie zamontowany został wielki nadruk firanek i patrzącego za okno Maciusia, natomiast w oknie wyświetlane były najpierw jedno, a potem drugie przedstawienie widoku zza szyby (zob. https://www.polin.pl/sites/default/files/pictures/w-polsce-krola-maciusia_zdjecia-z-wystawy_28.jpg). Jak komentowały kuratorki wystawy Anna Czerwińska i Tamara Sztyma: ,,Wystawa kończy się słodko-gorzko. Maciuś zdaje sobie sprawę, że zawsze będzie miał zarówno zwolenników, jak i przeciwników. Taka jest natura demokracji. Zestawiłyśmy w tym celu dwie ilustracje Chmielewskiej. Na jednej Maciuś patrzy zza okno na tłum z transparentem tych, którzy go kochają, na drugim – tych, którzy krytykują. Jeden obraz zmienia się w drugi, pokazując, że od tej dwoistości nie ma ucieczki – tłumaczy Czerwińska. – Ale finalnie to, że Maciuś nie bał się działać, jest jego zwycięstwem. To jest bardzo korczakowskie, żeby nie zostawiać świata takim, jakim się go zastało. Trzeba próbować go zmieniać – mówi Sztyma’’ (A. Konieczyńska, ,,Powtórka z demokracji’’, https://www.vogue.pl/a/lekcja-demokracji, dostęp 30.07.2021).
Przemysław Kaniecki