Obiekty

Kompozycja „Przez cmentarze” wydaje się nie odnosić do konkretnego wojennego wydarzenia. To raczej wizja artysty konfrontującego się z pamięcią Zagłady i momentem, gdy niedługo po zakończeniu działań wojennych przybył na krótki okres do Białegostoku, by szukać śladów najbliższych, brać udział w ekshumacjach zabitych i organizowaniu ich pochówków. Artysta (albo inny narrator sceny) stojący przy prawym brzegu kompozycji zdaje się spoglądać przez obozowe druty na postaci wywołane z pamięci, które niekiedy mają mocno zindywidualizowane fizjonomie. Jedna przypomina twarz Janusza Korczaka, inna – Giny Frydman. | AT