Warszawiak Bernard Zakheim (1898–1985) w czasie I wojny światowej uczył się rzeźbiarskiego rzemiosła u Stanisława Ostrowskiego i Henryka Glicensteina. Po zakończeniu wojny wyjechał do Stanów Zjednoczonych, w 1920 r. osiadł w Kalifornii, w San Francisco. Studiował w Mark Hopkins Art Institute (obecnie San Francisco Art Institute), podróżował też do Francji i Włoch. Zafascynowany malarstwem monumentalnym odwiedził Diego Rivierę w Meksyku.
W czasie wielkiego kryzysu, w latach 30. XX w., władze federalne Stanów Zjednoczonych wspierały artystów przez przeznaczone dla nich programy w ramach Works Progress Administration (WPA). Zakheim był jednym z wielu twórców, który dzięki tym programom mógł kontynuować działalność artystyczną. Na zamówienie WPA zrealizował m.in. freski w Jewish Community Center w San Francisco, w Alemany Health Center (1934) oraz w University of California Medical Center (UCSF) (1935–1938).
Zagłada Żydów w czasie II wojny światowej, śmierć wielu członków rodziny pozostawiła nieprzemijający ból w życiu i twórczości Zakheima. Temat Zagłady powracał wielokrotnie w jego dziełach: w malarskich scenach z powstania w getcie warszawskim ("Dachy Warszawy" 1943, ŻIH) oraz w rzeźbiarskich kompozycjach. W 1966 r. stworzył złożoną z sześciu figur w drewnie kompozycję "Genocid" [Ludobójstwo], od lat 80. XX w. będącą częścią pomnikowego założenia Warsaw Ghetto Memorial [Upamiętnienie Getta Warszawskiego] na cmentarzu Mount Sinai w Los Angeles. Poświęcona pamięci milionów Żydów zamordowanych w Zagładzie kompozycja jest nie tylko pełna rozpaczy, lecz także nadziei na odrodzenie.
Po II wojnie światowej Zakheim przyjeżdżał do Polski. W czasie jednej z wizyt stworzył w Śródborowiance, ośrodku wypoczynkowym Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego Żydów w podwarszawskim Śródborowie, monumentalny fresk "Historia Żydów".
;
Warszawiak Bernard Zakheim (1898–1985) w czasie I wojny światowej uczył się rzeźbiarskiego rzemiosła u Stanisława Ostrowskiego i Henryka Glicensteina. Po zakończeniu wojny wyjechał do Stanów Zjednoczonych, w 1920 r. osiadł w Kalifornii, w San Francisco. Studiował w Mark Hopkins Art Institute (obecnie San Francisco Art Institute), podróżował też do Francji i Włoch. Zafascynowany malarstwem monumentalnym odwiedził Diego Rivierę w Meksyku.
W czasie wielkiego kryzysu, w latach 30. XX w., władze federalne Stanów Zjednoczonych wspierały artystów przez przeznaczone dla nich programy w ramach Works Progress Administration (WPA). Zakheim był jednym z wielu twórców, który dzięki tym programom mógł kontynuować działalność artystyczną. Na zamówienie WPA zrealizował m.in. freski w Jewish Community Center w San Francisco, w Alemany Health Center (1934) oraz w University of California Medical Center (UCSF) (1935–1938).
Zagłada Żydów w czasie II wojny światowej, śmierć wielu członków rodziny pozostawiła nieprzemijający ból w życiu i twórczości Zakheima. Temat Zagłady powracał wielokrotnie w jego dziełach: w malarskich scenach z powstania w getcie warszawskim ("Dachy Warszawy" 1943, ŻIH) oraz w rzeźbiarskich kompozycjach. W 1966 r. stworzył złożoną z sześciu figur w drewnie kompozycję "Genocide" [Ludobójstwo], od lat 80. XX w. będącą częścią pomnikowego założenia Warsaw Ghetto Memorial [Upamiętnienie Getta Warszawskiego] na cmentarzu Mount Sinai w Los Angeles. Poświęcona pamięci milionów Żydów zamordowanych w Zagładzie kompozycja jest nie tylko pełna rozpaczy, lecz także nadziei na odrodzenie.
Po II wojnie światowej Zakheim przyjeżdżał do Polski. W czasie jednej z wizyt stworzył w Śródborowiance, ośrodku wypoczynkowym Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego Żydów w podwarszawskim Śródborowie, monumentalny fresk "Historia Żydów".
Renata Piątkowska
