Obiekty

Haftowana serweta z białego płótna (najprawdopodobniej bawełnianego) jest obszyta białą koronką fabrycznej produkcji. Dolna część haftu to dekoracja kwiatowa ułożona w kształt podkowy. W nią wpisany jest wyhaftowany dzbanek i kielich. Całość wieńczy zamknięta korona, po której dwóch stronach znajdują się dwa antytetycznie ustawione lwy z głowami zwróconymi na zewnątrz. W górnych rogach serweta jest bardzo uszkodzona – koronka została wyrwana wraz z fragmentami płótna.

Przedmiot został pozyskany do zbiorów Muzeum Wsi Lubelskiej w 1993 r. od mieszkanki wsi Wrzelowiec (powiat opolski, województwo lubelskie). Został wówczas zidentyfikowany jako serwetka na półeczkę pod obraz – o czym informuje opis naniesiony na jej tylnej stronie. Zapewne do tego służył ostatnim właścicielom, ale motywy dekoracyjne wskazują, że pierwotnie należał do wyznawców judaizmu. Serwety tego typu służyły do nakrywania chał podczas szabatu. Na to cotygodniowe żydowskie święto należy przygotować stół nakryty białym obrusem, kielich napełniony winem, sól oraz dwie chałki osłonięte od góry i od dołu złożoną serwetą. Dwie chałki symbolizują podwójną porcję manny, którą Bóg cudownie zsyłał w każdy piątek Żydom na pustyni, po wyprowadzeniu ich z niewoli egipskiej. Osłona z serwety to symbol rosy, która miała pokrywać od góry i od dołu pokarm na pustyni, przynosząc ulgę wędrowcom.