Obiekty

Być może ten malowany w 1965 r. akwarelą portret mężczyzny jest, jak uważa darczyńca Marek Szypulski, autoportretem artysty. Spójrzmy jednak na to liryczne studium jak na jedną z prac malarza, który w ciężkiej chorobie w sztuce szukał czasami tylko uspokojenia. W 1963 r. artysta miał wystawę w Svea Galleriet w Sztokholmie, która odniosła duży sukces, także komercyjny. Pozwoliło to na wyjazd do Paryża. Tam Oberländer doznał rozległego ataku serca. Halina Oberländer opowiadała: „Pierwszy szpital to Boussicault, potem St. Antoine, potem sanatorium w Dreux. Potem pojechaliśmy do Nicei. Stan Marka był taki, że lekarze nie widzieli właściwie żadnych nadziei i tak jak to się dzieje z ludźmi ciężko chorymi, powiedzieli, że powinien mieszkać na Południu. W wypadku Marka to był dobry pomysł. (…) Marek kochał Niceę. Teraz sobie uświadamiam, że była realizacją pewnych jego tęsknot, które się wyrażały w tym na przykład, że zawsze miał przy łóżku Odyseję. On lubił południe, błękitne morze, miał jakąś nostalgię... za Palestyną?” (A. Wrońska, „Rozmowa z Haliną Oberländer o Marku Oberländerze”, w: „Marek Oberländer. Wystawa malarstwa”, Warszawa 1998, s. 13). Artysta zmarł w Nicei w 1978 r., jest pochowany na cmentarzu w Callian du Var.

Dar Marka Szypulskiego

Renata Piątkowska