Obiekty

Świecznik, który zapewne był jednym z co najmniej pary świeczników szabasowych Żyda nieznanego z nazwiska. Zapewne służył mu także zgodnie ze swoją podstawową funkcją – lichtarza, do oświetlenia wnętrza (jest to skądinąd standardowy wyrób oświetleniowy okresu przedwojennego). Przed wojną i zapewne jeszcze w jej trakcie był używany przez właściciela w małej budce (ok. 1x1 m) stojącej w ogrodowym podwórzu domu przy ul. Elektoralnej. Obiekt znalazła matka darczyńcy, gdy była dzieckiem, przy rozbitej budce – jeszcze w okresie Zagłady i przed wyprowadzeniem się stamtąd rodziny, co było związane z zakładaniem tam getta. Razem z innymi przedmiotami został przeniesiony do nowego domu na ul. Złotej, a gdy babka darczyńcy pod nieobecność córki, biorącej udział w powstaniu, zabierała stamtąd cenniejsze przedmioty, zabrała i ten świecznik, dzięki czemu ocalał z powstania 1944 r. (na podstawie wywiadu historii mówionej z darczyńcą, w kolekcji cyfrowej Muzeum POLIN).

Dar Andrzeja Arcimowicza.