Obiekty

W 1987 r., na pamiątkę 45. rocznicy likwidacji getta na Majdanie Tatarskim, dawny teren targu miejskiego między ulicami Świętoduską a Lubartowską w Lublinie otrzymał oficjalną nazwę placu Ofiar Getta. Już w 1963 r. odsłonięto tam pomnik ku czci Masowej Eksterminacji Ludności Żydowskiej, w którego fundamentach umieszczono prochy pomordowanych Żydów z Lublina i Lubelszczyzny. W 2005 r. właściciel terenu, miasto Lublin, wydzierżawiło plac prywatnej firmie deweloperskiej, która planowała wybudować na nim centrum handlowe i parking podziemny. Mimo protestów płynących z całego świata (o sprawie wypowiadał się m.in. Elie Wiesel, laureat Pokojowej Nagrody Nobla w 1986 r.), pomnik został zdemontowany i przeniesiony na ulicę Niecałą, natomiast metalowe pojemniki z prochami ofiar Zagłady usunięto i przekazano przedstawicielom społeczności żydowskiej w Lublinie (zostały one najprawdopodobniej zakopane na Nowym Cmentarzu Żydowskim w Lublinie). Od 2005 r. plac Ofiar Getta jest terenem budowy (jak dotąd nie powstała tam żadna inwestycja), odgrodzonym od reszty miasta ogrodzeniem z blachy falistej. Wraz z degradacją terenu, zatarciu uległa również nazwa placu – tabliczki z jego nazwą zostały usunięte, a nazwa przestała pojawiać się na oficjalnych mapach. W 2020 r., w wyniku interwencji Ośrodka „Brama Grodzka – Teatr NN”, na skrajach placu ponownie umieszczono tablice z jego nazwą. Przyszłość tego terenu i ustawienie tam na powrót pomnika są rzeczą niepewną. Od lat miasto prowadzi spór sądowy z dzierżawcą terenu, ale zarówno sprowadzenie pomnika, jak i przywrócenie placowi formy miejsca pamięci wydają się dla odpowiednich organów sprawą drugorzędną.