Obiekty

Okrągły miedziany talerzyk z wąskim kołnierzem pierwotnie był platerowany. Powierzchnię jego lustra zajmuje w całości gwiazda Dawida z wpisaną w nią gałązką kwiatową. W polach między ramionami gwiazdy rozmieszczone zostały koliście słowa wykonane niewprawnym liternictwem w języku hebrajskim: „maror” („gorzkie zioło”), „karp” (zapewne skrót słowa „karpas” („seler lub pietruszka”), „chazeret” (?) (drugie „gorzkie zioło”, z błędnie napisanymi literami), „charoset” (dosł. „glina” – deser z jabłek i bakalii), „bszch” (?) (prawdopodobnie mylnie zamiast słowa „bejca” („jajko”) oraz „zeroa” (dosł. „ramię” – pieczone mięso z kością). Naczynie przypomina talerz sederowy używany podczas wieczerzy w czasie święta Pesach, choć jest nieco mniejszy niż talerze zazwyczaj używane. Nie można wykluczyć, że punktowo naniesiona dekoracja została dodana wtórnie, w okresie późniejszym, niż powstało naczynie. Na brzegu jego lustra, przy wrębie, wytłoczone są znaki probiercze: nieczytelna litera w pionowym owalu i napis „MET S”.

Przedmiot został zakupiony do Muzeum Wsi Lubelskiej w 2007 r. od warszawskiego kolekcjonera, który nabył go na targach staroci w Warszawie w latach 1985–1999.