Do zakładania filakterii podczas codziennej porannej modlitwy zobowiązany jest każdy Żyd powyżej 13-tego roku życia. Montowane są one za pomocą rzemieni do czoła i lewego ramienia i zawierają cztery fragmenty Tory (Księga Wyjścia 13, 1-10;13, 11-16 i Księga Powtórzonego Prawa 6, 4-9; 11, 13-21), przy czym teksty w tefilin na głowę zapisane są na czterech oddzielnych kawałkach pergaminu, podczas, gdy w tefilin na ramię cztery fragmenty tekstu umieszczone są na jednym kawałku pergaminu .
Prezentowany obiekt ze zbiorów MEK, o nr. inw. 72368/MEK, to dwa czarne pudełeczka (sześciany na szerszej podstawie) wykonane z utwardzonej skóry wołowej pokrytej czarną laką. Na jednym z nich, przeznaczonym na głowę, dwie tłoczone litery “ש” na przeciwległych bokach. Znaki te nie są identyczne i różnią się między sobą ilością ramion- cztery laski w jednej z nich mają znaczenie magiczne i symboliczne. Wywodzone bywa ono bądź to z tradycji Kabały , bądź też ku upamiętnieniu zapisu tej wersji litery, jaka występowała na pierwszych, spisanych przez samego Boga, tablicach z przykazaniami, darowanymi Mojżeszowi na górze Synaj. Przez obydwa pudełka przechodzą paski szerokiego rzemyku, na których zawiązano supły tak, aby przypominały kształtem litery dalet (ד) i jud (י), tworząc wraz literą szin (ש) imię Boga (שדי, hebr. Wszechmogący). Cały tefilin umieszczony jest w prostokątnej bawełnianej torebce w czarnym kolorze, ściąganej czarną tasiemką przechodzącą przez specjalny tunel.
Tefilin, pochodzący prawdopodobnie z początku XX wieku, został podarowany przez Żyda z Buchary kustoszowi Muzeum, dr. Januszowi Kamockiemu, podczas jego wyprawy do Kazachstanu i Uzbekistanu w 1993 roku.