Obiekty

Mały pergaminowy zwój (hebr. klaf), spisany ręcznie w języku hebrajskim, pierwotnie umieszczony był w mezuzie – podłużnym futerale, który się nie zachował. Na wewnętrznej stronie pergaminu znajdują się dwa fragmenty Tory: Pwt 6,4–9 z częścią modlitwy Szma Israel („Słuchaj, Izraelu!”) i Pwt 11,13–21. Na odwrociu pergaminu widnieje hebrajski napis „Szadaj” (Wszechmogący), który był widoczny przez okienko znajdujące się w futerale, a także trzy słowa po hebrajsku, które stanowią zaszyfrowane formy określenia Boga: Ha-Szem Elohejnu Ha-Szem (hebr., Pan, Bóg nasz, Pan).

Mezuzę wraz ze zwitkiem przytwierdza się do prawej framugi drzwi przy głównym wejściu oraz na framugach drzwi wiodących do poszczególnych pomieszczeń w żydowskim domu, a także w bramach kamienic i domostw. Pobożni Żydzi zarówno przy wchodzeniu, jak i opuszczaniu danego pomieszczenia dotykają mezuzy palcami prawej dłoni, a następnie całują je. Mezuzy mają za zadanie uświęcać dom i nieustannie przypominać jego mieszkańcom o bożej wszechmocy (zob. więcej w: Zofia Borzymińska, mezuza; Mezuza, w: Polski Słownik Judaistyczny, Warszawa 2003, t. 2., s. 147–148).

Przedmiot został podarowany Muzeum Wsi Lubelskiej w 1994 r. przez osobę zamieszkałą w Lublinie.