Zwój Estery (hebr. Megilat Ester) jest w kanonie Biblii hebrajskiej ósmą księgą w dziale Pism, a zarazem ostatnią spośród tzw. Pięciu Zwojów (pozostałe to: Pieśń nad pieśniami, Księga Rut, Lamentacje, Księga Koheleta). Księga ta zawiera opis historii Estery, żony perskiego króla Ahaswerusa (identyfikowanego z Artakserksesem I), i jej opiekuna, Mordechaja (Mardocheusza), który zniweczył plany nikczemnego Hamana, dążącego do wymordowania wszystkich Żydów w państwie perskim. Po ujawnieniu spisku Haman został powieszony, a Mordechaj w nagrodę objął jego stanowisko. Zdania uczonych na temat prawdziwości historycznej tych wydarzeń są podzielone.
W większości gmin żydowskich Zwój Estery odczytuje się w synagogach na głos podczas święta Purim (więcej informacji zob. w: Zofia Borzymińska, Estery Księga, w: Polski Słownik Judaistyczny, Warszawa 2003, t. 1., s. 402–403).
Zwój Estery ze zbiorów Muzeum Wsi Lubelskiej to manuskrypt w języku hebrajskim na pergaminie w formie zwoju o wymiarach: ok. 396,5 cm długości oraz 14 cm szerokości, złożonego z sześciu fragmentów (bryt) zszytych nićmi. Zapisany jest czarnym atramentem. Zwój nawinięty został na drewniany wałek zakończony u dołu tralkowym uchwytem, u góry zaś gwintem, na który nakręcone było blokujące zakończenie.
Zwój jest umieszczony wewnątrz drewnianego dekorowanego futerału w kształcie cylindra. Główną część dekoracji stanowią dwa lekko wypukłe reliefy przedstawiające budowle z kopułami. Nad wizerunkami budowli widnieją identyczne napisy hebrajskie, namalowane czarną farbą: „Jeruszalajim” (Jerozolima) i „Erec Israel” (Ziemia Izraela). Pod wizerunkami budowli, umieszczone po przeciwległych stronach, znajdują się dwa różne napisy hebrajskie namalowane czarną farbą: „Kewer Rachel Imenu” (Grób Naszej Matki Racheli) i „Kotel Maarawi” (dosł. Ściana Zachodnia, tj. Ściana Płaczu). Wokół górnego i dolnego brzegu cylindra widnieją pasy ornamentu z wytłaczanych koncentrycznie kółeczek, obok nich pasy intarsjowane barwionym drewnem. Wzdłuż pojemnika biegnie szczelina, przez którą wsuwany jest zwój pergaminu. Na początku zwoju brak jednego fragmentu pergaminu – elementu blokującego zwój przed zwijaniem się do środka.
Przedmiot został zakupiony od mieszkańca Lublina w 1973 r.
