Obiekty

Balsaminka typu wieżyczkowego, o okrągłej, profilowanej stopie. Jej trzon ma formę czterech wąskich rurek, na których wsparty jest cylindryczny korpus przykryty stożkową pokrywką zwieńczoną ruchomą chorągiewką. Korpus w połowie wysokości zdobi ornament z liści akantu. Na balsamince widoczne są trzy znaki:

- monogram HJ (?) w owalu;

- znak urzędu probierczego w Krakowie – w owalu cyfra trzy (próba srebra), głowa kobiety w chustce zwrócona w lewo i litera K;

- cecha dodatkowa dla srebra – głowa kobiety w chustce zwrócona w lewo w owalu.

Balsaminka to niewielki ażurowy pojemnik na przyprawy takie jak goździki, imbir, płatki róż, gałka muszkatołowa. Używano jej na zakończenie szabatu, w trakcie sobotniej ceremonii hawdala (z hebr. oddzielenie). Podczas tej uroczystości następuje oddzielenie sacrum od profanum, czyli świętego szabatu od pozostałych dni tygodnia.

Obiekt zakupiono do zbiorów Muzeum Okręgowego w Rzeszowie w 1983 roku.