Obiekty

Jedno z dwóch, obok MPOLIN-M1051, czarno-białych ujęć wykonanych szerokokątnym obiektywem, prezentujących boczną elewację kościoła św. Augustyna w Warszawie. Ten katolicki kościół wzniesiony z cegły klinkierowej z górującą 70 metrową neoromańską wieżą (do pewnego momentu najwyższą w Warszawie), został wybudowany pod koniec XIX w. W czasie II wojny światowej znalazł się na terenie getta warszawskiego. Na jego terenie w latach 1941–1942 działał założony przez konwertytę Andrzeja Marka „Nowy Teatr Kameralny". Kościół został zamknięty, mimo to na jego terenie przebywali proboszcz ks. Franciszek Garncarek i wikary ks. Leon Więckowicz – obaj zostali później zamordowani przez Niemców za pomaganie Żydom. Po likwidacji getta kościół został zamieniony na magazyn mienia zrabowanego ludności żydowskiej, potem przekształcony w stajnię. W czasie powstania warszawskiego wieża uległa częściowemu uszkodzeniu – po powstaniu budynek częściowo spłonął, jednak zasadnicza bryła przetrwała wojnę jako jeden z nielicznych budynków na terenie Muranowa.