Irena Agata Bołdok urodziła się w 1932 roku. Jej rodzicami byli Henryk Likierman i Anna z domu Hampel. Rodzina mieszkała w Warszawie przy ul. Marszałkowskiej 49. W czasie drugiej wojny światowej Irena wraz z rodzicami i starszą siostrą Heleną została zamknięta w getcie warszawskim, mieszkała przy ul. Siennej. W getcie zachorowała na zapalenie opon mózgowych. Za namową znajomej o nazwisku Wiernicka Irena razem z siostrą została ochrzczona w kościele Świętego Krzyża. Następnie razem z matką wydostały się z getta i zamieszkały u siostry ojca w Międzyrzecu Podlaskim. Po pewnym czasie matka Ireny powróciła pod przybranym nazwiskiem do Warszawy, aby wydostać z getta męża i starszą córkę, została jednak schwytana i wysłana na roboty do Niemiec, później do obozu koncentracyjnego w Ravensbrück. Irena została pod opieką ciotki w getcie w Międzyrzecu Podlaskim. Przebywała tam do chwili, gdy rodzina ciotki została deportowana do obozu zagłady w Treblince. W transporcie ciotka i jej bliscy popełnili samobójstwo. Irena została uratowana przez polskiego kolejarza i rozpoczęła tułaczkę. Trafiła m.in. do przyjaciółki matki, do zakonnego sierocińca i domu starców. W 1946 r. udało się jej odnaleźć matkę, która jednak wkrótce zmarła. Irena Agata Bołdok pracowała jako korektorka w redakcji „Żołnierza Wolności” oraz w Państwowym Wydawnictwie Młodzieżowym „Iskra”. Obecnie mieszka w Warszawie, jest członkinią Stowarzyszenia „Dzieci Holocaustu”.
