Obiekty

Butelka szklana czworościenna, o pojemności 0,5 l, zatkana korkiem, była przeznaczona na wódkę pejsachówkę, co potwierdzają tłoczone na szkle wypukłe napisy. Na przedniej ściance widnieje napis: „PEJSACHÓWKA/ S. ZYLBER i S-WIE/ LUBLIN KOŚMINEK”, a także wizerunek jelenia ujętego w pionowy prostokąt. Z tyłu zaś u góry: „1928 R.”, a na dole po hebrajsku – według rachuby żydowskiej – „Roku 688” (tj. 1928). Napisy w języku hebrajskim znajdują się również na bocznych ściankach: z jednej strony „S. Zylber i Synowie/ Lublin Kośminek”, z drugiej zaś: „Koszerna na święto Pesach/ pod względem koszerności nadzorowana przez lubelskiego rabina”.

Pejsachówka była to koszerna, mocna, wytrawna wódka, popularna wśród polskich Żydów. Spożywano ją podczas święta Pesach, którego nazwę w języku jidysz wymawiano jako „Pejsach”, i stąd jej nazwa. Według zasad religijnych podczas tego święta nie można spożywać i przechowywać w domu żadnego „chamecu”, tj. zakwasu, ani niczego, co mogło mieć z nim kontakt i nie zostało w odpowiedni sposób oczyszczone. Do grupy rzeczy zakazanych należy wódka, ponieważ jest produktem powstałym w wyniku fermentacji zbóż. Dlatego w związku z tym ważnym świętem powstała pejsachówka, której nie produkowano ze zboża, lecz z melasy lub z owoców (często była to śliwowica).

Prezentowana butelka po pejsachówce została wytworzona przez nieustaloną hutę szkła dla Gorzelni, Rektyfikacji, Fabryki Wódek „Kośminek” w Lublinie, która była największą fabryką pejsachówki w Polsce. Działała ona w latach 1901–1939 przy ówczesnej ul. Mostowej (obecnie ul. Garbarska). Właścicielami byli Sender Zylber i synowie.

Przedmiot został zakupiony do Muzeum Wsi Lubelskiej w 2009 r. w galerii „Antyki” w Lublinie.