Obiekty

Dokument podróży Ryszarda Lechowicza, ur. 18.10.1947 w Łodzi, zamieszkałego w Łodzi (według informacji wpisanych na maszynie do pisania na stronie 2). Na stronie 3 znajdują się fotografia i podpis Lechowicza (później: Lernera). Seria i numer dokumentu: DEA 0023591.

Na stronie 15 widnieje wiza izraelska wydana przez Ambasadę Holandii z datą 29.03.1971 r. Na tylnej wewnętrznej okładce jest stempel z adnotacjami odręcznymi Urzędu Celnego w Łodzi z datą 5.04.1971 r.

Pieczątka wyjazdu (wypłynięcia) z Polski – ze Świnoujścia – z datą 8.04.1971 r., a na kolejnej stronie są adnotacje kontroli wjazdu z Ystad z 9.04.1971 r.

Dokument ma 16 stron, jest typu książeczkowego. Numery stron są drukowane. W numeracji nie zostały uwzględnione okładki – strona numer jeden to pierwsza strona dokumentu po okładce, przy czym jest ona wyjątkowo nienumerowana. Okładka jest zielona.

Ryszard Lechowicz i jego rodzice wyjechali do Szwecji w czasie Marcua 1968 głównie ze względu na dyskryminację Ryszarda na Akademii Medycznej. Najpierw uniemożliwiono studentowi medycyny zostanie przewodniczącym Rady Wydziałowej Zrzeszenia Studentów Polskich (wbrew jednomyślnemu poparciu studentów i studentek), a później – mimo że był jednym z najlepszych studentów na roku – w 1969 r. na uczelni odrzucono jego podanie o praktyki zagraniczne. Co prawda otrzymał miejsce z puli, którą dysponowało Zrzeszenie, jednak po wrześniowym powrocie okazało się, że został skreślony z listy studentów. Jak komentował to w wywiadzie z okresu przekazywania pamiątek rodzinnych do Muzeum POLIN: „Skreślili z rozpędu. Później mnie wpisano, bo nie było podstaw formalnych, żeby mnie skreślić, ale próbowano w każdym razie. Może nikt nie spodziewał się, że ja wrócę? Niezależnie od tego... To było chyba to, co przeważyło, że ja się zacząłem zastanawiać, czy rzeczywiście jest sens, żeby to kontynuować, żeby walczyć”. Złożone w lutym 1970 r. podanie o wyjazd (m.in. poprzedzone zwrotem półtorarocznego stypendium naukowego) zostało odrzucone ze względu na niezłożenie podania o wyjazd przez rodziców, a gdy w kolejnym kroku podania złożyła już cała rodzina, decyzję przeciągano. Zgodę wydano dopiero na początku 1971 r

Przemysław Kaniecki