Obiekty

Leon i Helena Leipzigerowie podczas spaceru jedną z ulic Łodzi, w towarzystwie nieznanej z imienia kobiety i jej syna. Mężczyzna ma na sobie wełniany, dwurzędowy płaszcz z kołnierzem obszytym futrem. Przed chłodem chroni go zawiązany pod szyją kraciasty szal i czarny kapelusz. W prawej dłoni trzyma skórzaną torbę. Lewą ręką przytrzymuje pod ramię swoją żonę. Helena ubrana jest w czarne futro, czarny kapelusz i białe buty. Towarzysząca im kobieta ma ciemny płaszcz, czarne, wiązane z przodu kozaki i ciemny kapelusz zsunięty na prawą stronę. Chłopiec jest w dwurzędowym płaszczu z futrzanym kołnierzem i w czapce z daszkiem. Na nogach ma grube getry i zimowe buty. Wszyscy się uśmiechają, pozując do zdjęcia. Leipzigerowie i kobieta mają założone na prawych ramionach opaski, zapewne z gwiazdą Dawida. Po lewej stronie ciągnie się długi rząd kamienic. Ulica wypełniona jest tłumem przechodniów. Na odwrocie fotografii znajduje się odręczny, częściowo nieczytelny napis ołówkiem: „Wspomnij o mnie gdy będziesz tęsknił, popatrz gdy byłam kiedyś z Tobą bardzo a bardzo szczęśliwa. Twoja zawsze szczęśliwa […] żona Helutka”. Zdjęcie ma kształt leżącego prostokąta z ząbkowanymi brzegami. Wykonane zostało w technice czarno-białej.