Kamienica Pinkusa znajduje się przy al. Kościuszki 1/3 (dawniej ul. Spacerowa). W 1894 r. Mieczysław Pinkus oraz Jakub Lende (Lande) otrzymali od władz gubernialnych zgodę na jej budowę. W 1896 r. na podstawie projektu Dawida Lande wzniesiono czterokondygnacyjny, eklektyczny budynek z mansardowym dachem ozdobionym ocynkowanym hełmem w narożniku. Był to jak na owe czas najwyższy budynek mieszkalny w Łodzi.
Pinkus zajmował mieszkanie frontowe od ul. Spacerowej (obecnie al. Kościuszki) na I piętrze. Wśród lokatorów było wiele rodzin fabrykanckich. Na przełomie XIX i XX w. kamienica stała się miejscem towarzyskich spotkań znanych osobowości. Między innymi bywali tu muzycy: Birnbaum, Halpern, ludzie teatru z Jaraczem, Osterwą, Zelwerowiczem na czele. Mieszkali tu i mieli swoje pracownie na najwyższej kondygnacji budynku wybitni malarze – Samuel i Leon Hirszenbergowie. Przez pewien czas mieszkanie narożne wynajmował nawet Władysław Reymont.
W 1939 r. Niemcy wysiedlili rodzinę Pinkusów z kamienicy. W budynku ulokował się sztab generała Johannesa Blaskowitza, a następnie biura Magistratu.
Po wojnie, w latach 1945–1949, mieścił się tam Sąd Najwyższy i Sąd Apelacyjny. W 1953 r. budynek oficjalnie przeszedł na własność Skarbu Państwa. Spadkobiercy przedwojennego właściciela odzyskali kamienicę w 1993 roku.
